— 155 — 



diep. Voor het maken van de gaatjes, waarin later de- 

 zaadkorrels worden gestrooid, maakt men gebruik van 

 een lange smalle lat aan een steel bevestigd; aan den on- 

 derkant der lat zijn stompe houten kegeltjes bevestigd bij 

 wijze van een hark. Dit instrument wordt in de dijkjes 

 gedrukt en maakt men op deze wijze een aantal gaatjes 

 tegelijk en gaat waarschijnlijk het werk vlugger dan 

 op de wijze, zooals bij ons gebruikelijk is, n.1. met een toe- 

 gespitsten stok worden gat voor gat in den grond gestoo- 

 ten. 



De eerste ontwikkeling van de maïs gaat vrij snel maar 

 tegelijkertijd daarmede ontwikkelt zich ook het onkruid, 

 zoodat na 3 a 4 weken het noodig is te wieden. Het on- 

 kruid wordt dan uitgetrokken en met de ploeg nog eens 

 aan gehoogd. 



In den regel wordt de maïs niet extra bemest, slechts 

 de stalmest voor het planten is gebruikelijk en wanneer 

 er reeds gedurende meerdere jaren rijst was verbouwd op 

 hetzelfde terrein, wordt bij de aanhooging nog wat super- 

 phosphaat gegeven. 



Tegen dat de kolf begint te rijpen, wanneer dus de vrucht 

 zich reeds gezet heeft, is het algemeen gebruikelijk de 

 plant te toppen, men snijdt dan kort boven de hoogst 

 geplaatste kolf den stengel, welke soms voor veevoeder 

 dienst doet, af. Men meent op deze wijze de rijping der 

 vrucht te bevorderen en om hetzelfde doel te bereiken 

 wordt ook wel het blad van den stengel afgenomen. 



De oogst geschiedt door de kolven af te breken, deze 

 worden dan aan staken geregen en goed gedroogd, meest 

 is daartoe de zon voldoende, wanneer zij op den dorschvloer 

 in de open lucht worden uitgespreid. 



Een vrij veelvuldig voorkomende ziekte is een brand- 

 zwam, welke meest voorkomt aan het bovengedeelte van 

 den stengel. 



Aan- zaadselectie wordt geen bizondere moeite besteed 

 alleen heeft men de gewoonte, om van de kolven, die voor 



