— 158 — 



De Peer groeit b. v. zeer goed samen met den Meidoorn 

 ■e. a., de eerste jaren is de groei en de productie zelfs niet 

 ongunstig te noemen, na eenige jaren verminderen groei- 

 kracht en vruchtbaarheid echter aanmerkelijk, om spoedig 

 geheel te verdwijnen. Dit onderwerp levert nog een ruim 

 arbeidsveld aan wetenschap en praktijk. 



Onze Indische vruchten worden gedeeltelijk door zaad, 

 gedeeltelijk kunstmatig (meestal door tjangkokans) verme- 

 nigvuldigd. Waarom worden deze vruchtboomen echter 

 nooit geënt? Menigeen zal op deze vraag een antwoord ge- 

 reed hebben. Ik stel mij voor, dat de meeste antwoorden 

 ongeveer als volgt zullen luiden : 



Door vermeerdering van zaad zal men over 't algemeen 

 krachtiger planten krijgen dan door enten. Bovendien 

 gaat het tjankokken zoo gemakkelijk, na een paar maanden 

 heeft men een reeds produceerend boompje kant en klaar. 



Het enten daarentegen kost veel meer moeite en het- 

 duurt veel langer, voor men een aardig boompje heeft 

 Oppervlakkig beschouwd zijn de voordeelen van eerstge- 

 noemde vermeerderings wijzen van dien aard, dat men van 

 een pleidooi voor het enten geen bijster groote verwach- 

 tingen zal koesteren. 



In het onderstaande hoop ik eenigszins uitvoerig uiteen 

 te zetten, waarom ik ook het enten van onze Indische 

 vruchtboomen van groot belang acht! 



Bij het enten stelt men zich meer voor dan uitsluitend 

 de vermeerdering van eene bepaalde vruchtsoort, men tracht 

 tevens een veredelenden invloed op de ent uit te oefenen. 

 Wij verstaan onder veredelen, het bevorderen of vermin- 

 deien van eigenschappen van boom of vrucht, al naarmate 

 zulks onze belangen kan bevorderen. Men tracht door 

 «ene juiste keuze van onderstam, invloed op de ent uit 

 te oefenen : 



1°. Op de groeikracht. 



2°. Op de vruchtbaarheid. 



3°. Op de kwaliteit der vruchten. 



