— 162 — 



De Inlander vermeerdert de meeste vruchtboomen door 

 tjangkokkans of door zaad of uitloopers. 



In de eerste plaats let hij er absoluut niet op, welk zaad 

 hij voor de vermeerdering neemt. 



2o. welken tak hij voor het tjangkokken gebruikt; in en- 

 kele gevallen neemt hij krachtige siroengs, indien zulks niet 

 te veel moeite kost, doorgaans echter x-vormige takken, 

 welke na de wortelvorming reeds flinke boomen worden. 



Vervolgens plant men de verkregen planten ergens 

 (neerzetten); verder wordt er niet naar omgekeken. 



Zoodra de boom vruchten voortbrengt, toont de Inlander 

 een weinig meer belangstelling, deze worden dan zoo noodig 

 geboengkoest enz. 



Er moet echter meer zorg aan den boom besteed worden, 

 vooral aan de zaailingen kan men veel doen. Men laat 

 de jonge loot een krachtig stammetje vormen, door 

 geregeld de zwaarste scheuten, welke zich op dat stammetje 

 vertoonen, weg te nemen. Alle scheuten te verwijderen 

 moet sterk ontraden worden, deze toch dienen om het 

 stammetje te helpen verdikken. Heeft men eenmaal een 

 krachtig stammetje verkregen, dan laat men het een 

 kroon vormen. Ook bij deze kroonvorming kan men door 

 eenige geringe zorgen de verdere ontwikkeling sterk be- 

 vorderen. 



Heeft men eenmaal een basis voor de kroon verkre- 

 gen, bestaande uit eenige krachtige, met den stam 

 ongeveer een hoek van 40 a 45° vormende, takken dan 

 kan men in den vervolge volstaan met jaarlijks de zoo- 

 genaamde siroengs, binnenwaarts groeiende of elkander 

 hinderende takken te verwijderen. Bij de van tjangkokkans 

 verkregen planten kan men over 't algemeen veel minder 

 invloed op de verdere ontwikkeling uitoefenen. Men heeft 

 hier vaak een oude dikwijls kromme tak als stam, waarvan 

 in vele gevallen niets meer te maken is. Ook krijgt men 

 van tjangkokkans, welke niet van siroengs gemaakt zijn, 

 zeer moeilijk krachtige rechtopgaande boomen. 



