Z.\AD OF ENT. 

 ( Vervolg). 



Bij hybridisatie en bastaardering gelukt het om dezen 

 natuurlijken tegenstand te overwinnen, maar is het ver- 

 bond tusschen ei en zaaddeelkern niet innig en duurzaam, 

 kan soms plotseling in een deel van het nieuw gevormde 

 individu losraken, zooals men wel eens bij hybridische 

 planten ziet, waarvan de eene tak bloemen draagt, die de 

 menging van vader en moeder vertoonen, terwijl een andere 

 bloemen bezigt, volkomen gelijk aan, hetzij den vaderlijken 

 of moederlijken vorm alleen. 



Kerndraden (waarvan hier boven sprake was) heeten 

 de uiterst fijne plasmadraden in de celkern. 



Deze deelen worden op grond van vele onderzoekingen 

 door bevoegde natuurkundigen beschouwd als de dragers 

 van het karakter en de erfelijke eigenschappen van het 

 -organisme, waartoe het behoort of van afstamt. 



Het mag als bekend worden ondersteld, dat de grond- 

 slag van elk organisme de cel is, een microskopisch klein 

 blaasje, gevuld met een zeer samengesteld lichaam, dat 

 plasma heet, de drager van het leven. 



Elk nieuw organisme ontstaat door de deeling van één 

 eerste cel. Hetzij plant of dier, alge of boom, worm of mensch, 

 allen hebben geen anderen oorsprong dan die ééne cel. 



In het plasma, dat steeds in beweging is en bij de mees- 

 te wezens stroomingen vertoont, waaruit het leven blijkt, 

 is een rond, eenigszins afgeplat lichaam, de celkern, dat 

 als het essen tieele deel van het celplasma moet beschouwd 

 worden. 



