— 166 — 



De belangrijkheid en onmisbaarheid van dit lichaam^ 

 behalve wellicht bij de bacteriën, is door proeven uitge- 

 maakt; zoo o. a. is bevonden, dat een cel, waarin door 

 kunstmiddelen geen kern tot ontwikkeling is gekomen, on- 

 danks volop voedsel, na eenigen tijd gaat kwijnen en sterft. 



De celkern bestaat uit eene holte in het plasma (nu 

 cytoplasma geheeten). 



Bij jonge plantendeelen vult dit cytoplasma, behoudens 

 de kern, de geheele ruimte der cel. Later ontdekt men 

 ruimten in het plasma (vacuolen) welke met een vocht^ 

 „celvocht" geheeten, gevuld zijn. 



Dit cytoplasma schijnt uit twee vormen te bestaan, 

 het ééne voornamelijk werkzaam bij de voeding der cel, 

 het andere voor alle andere levensuitingen zorgdragende. 



De celkern wordt van het cytoplasma gescheiden door 

 een dun, hieruit ontstaan vlies, en is behalve met de 

 kerndraden verder gevuld met een vocht, het „kernvocht." 



In de kern ziet men bij sterke vergrooting en gepaste 

 kleuring, dat meergemelde draden aan den zooeven ge- 

 noemden kernwand bevestigd zijn en dit gedurende het 

 leven der cel blijven. 



Deze draden voeren vele en gecompliceerde bewegingen 

 uit, voornamelijk bestaande uit inkrimping en verlenging. 



In verlengden vorm is de ruimte in de kern onvoldoende 

 om die draden te bevatten en winden zij zich tot een 

 kluwen dooreen, dat eerst bij de celdeeling ontwart. 



De . kerndraden zijn gevormd uit korrels, die door eene 

 andere stof worden bijeengehouden. Ze zijn dubbel, min- 

 stens splijtbaar zooals bemerkbaar is bij de celdeehng. 



De voortplanting geschiedt bij de laagste plant- en 

 diervormen, die uit één cel bestaan of uit koloniën van 

 cellen, welke hoewel te samen levende toch elk een indi- 

 vidueel bestaan hebben, meerendeels door directe celdeeling, 

 vaak door geslachtlooze zwermsporen, die in staat zijn, 

 elk voor zich tot een volkomen individu te ontwikkelen 

 (b.v. slijmzwammen). 



