— 199 — 



zijn er ook, die slechts een waterdiepte van 1 — P ', voet kunnen 

 verdragen. 



Aangezien de vezel van C. olitorius grover is dan die van G. 

 ci'ipsularis wordt eerstgenoemde vezel minder goed betaald dan de 

 andere, wat de reden is, waarom de inlanders, als het eenigszins 

 kan, liever C\ capsularis dan C. olitorius verbouwen. Liggen de 

 gronden hoog, zoodat ze niet voldoende water hebben, dan zijnde 

 inlanders wel gedwongen C. olitorius aan te planten daar C, 

 capsularis op zulke gronden te weinig beschot zou opleveren. 



Wat de hoogte betreft, zoo gedijt de jute niet in hoog gelegen 

 streken. Het is meer een gewas voor de laaglanden. 



Cultuur. 



Boven hadden we reeds gelegenheid op te merken, dat de twee 

 hoofdsoorten niet precies dezelfde eischen stellen aan het vochtig- 

 heidsgehalte van den grond. 



In zijn beknopte handleiding voor de jutecultuur zegt "Wtselius, 

 dat C. olitorius het meestin de laaglanden en op waterrijke gronden 

 wordt verbouwd, terwijl 6'. capsularis beter op de hooge terreinen 

 (tegallans^ groeit, wat blijkbaar als een vergissing moet worden 

 beschouwd, aangezien juist het tegenovergestelde waar is. Beide 

 jute-soorten echter, zoo vervolgt Wiselius, kunnen evengoed op 

 tegallans, op sawah- en rawahgronden geteeld worden, wat in het 

 algemeen wel juist is, doch indien het om maximaalopbrengsten 

 te doen is, zoo moeten we voor C. olitorius eenige restrictie maken» 

 aangezien deze jutesoort in rawahs niet welig gedijen kan. Gronden, 

 welke tijdens den groei onder water raken, doch nimmer uitdrogen 

 en dus vochtig blijven, geven de fijnere kwaliteiten jute. 



Twee maanden voor den uitzaai vangt men bij zware gronden 

 met de grondbewerking aan. Viermaal ploegen, waarvan twee in 

 tegenovergestelde richting en daarna fijn eggen wordt voor zware 

 gronden voldoende geacht. Voor lichte gronden zal men met een 

 minder aantal keeren ploegen en eggen kunnen volstaan. Voor 

 dat het zaad wordt uitgezaaid, is een eerste eisch, dat de grond 

 behoorlijk fijn verdeeld is. Groote aardkluiten mogen er niet in 

 voorkomen. Ook spreekt het van zelf, dat het land zooveel mogelijk 

 vrij van onkruid moet zijn. De eerste bewerkingen zijn in hoofd- 

 zaak gelijk aan die voor de indigo-cultuur. Het zaaien moet op 



