— 200 — 



een tijdstip geschieden, dat slechts matige regenbuien vallen. In 

 den eersten tijd kan de jute geen overvloedige regens verdragen. 

 Heeft zij een hoogte van ongeveer twee voeten bereikt, dan doen 

 zware regens haar geen kwaad meer. In dat stadium doét droogte 

 haar eerder nadeel. Het oogenblik van zaaien moet zich dus rich- 

 ten naar de regens. In Bengalen is de zaaitijd van begin Maart 

 tot Juni. Over het tijdstip van uitzaaien zijn te Sibpur in de nabij- 

 heid van Calcutta proeven genomen en wel met het volgende re- 

 sultaat : 



uitgezaaid in : opbrengst per acre {=. 0.57 bouw) 



April 820 K. G. 



Mei 788 K. G. 



Juli 820 K. G. 



Juni oogst mislukt. 



"Wat de hoeveelheid zaad betreft, zoo wordt opgegeven, dat voor 

 één bouw 6—7 katties voldoende zijn. Men houde echter in het oog, 

 dat het aantal planten per vlakte eenheid van invloed is, zoowel op 

 de opbrengst als op de kwaliteit van de vezel. C. ca^jstdaris 

 wordt eerder dik dan dun uitgezaaid. Bij dun uitzaaien wordt wel 

 een betere opbrengst verkregen, doch het geeft een meer grove 

 vezel, m.a.w. het gaat ten koste van de kwaliteit. Bij dun uitzaaien 

 groeien de stammetjes der planten meer in de dikte en nu geven 

 dikke stammen een grove vezel. Bovendien heeft C. capsularis de 

 neiging om meer takken te maken dan C. olitorius. Een onregel- 

 matige takgroei verkort de lengte van de vezel. Bij laatstgenoemde 

 soort komt de dikte van den stam er minder op aan, aangezien 

 haar vezel van nature toch reeds grof is. 



C. olitorius produceert niet veel takken, zoodat hier dun uitzaaien 

 op de kwaliteit niet noemenswaardig influenceert. C. olitorius vertakt 

 zich alleen dan zeer sterk, wanneer zij langen tijd achtereen op 

 hetzelfde veld wordt verbouwd. 



Wat de plantwijdte aangaat, zoo moeten de planten ongeveer 

 10 — 15 cM. van elkander staan. Voor de zaadplanten van C. 

 capsularis is het gewenscht, dat zij op grooleren afstand van elkan- 

 der komen te staan dan gewoonlijk, ten einde zaad te kunnen 

 winnen, waarbij de kans groot is, dat het later kiaclitlge, gezonde 

 planten zal voortbrengen. Deze voorzorg wordt door den inlander 

 gewoonlijk niet genomen. Zij blijven er ook voor de zaadplanten 

 de voorkeur aan geven, om dicht uit te zaaien. Het zaad wordt 



