— 201 — 



met de hand breedwerpig uitgezaaid of gedrild in afstanden van 

 10—15 cM. In het eerste geval wordt na het uitzaaien de grond 

 nog eens lichteljjk geëgd. Na het uitzaaien volgt het wieden en 

 uitdunnen. Nadat de opgekomen plantjes een hoogte van ongeveer 

 10 cM. hebben bereikt, moet de grond, hetzij met de hand of met 

 de schoff'elmachine bewerkt worden. Dit behakken of schoffelen 

 moet in den eersten tijd, vóórdat de zware regens doorkomen, 

 meermalen worden herhaald bijv. om de twee weken. Het uit- 

 dunnen geschiedt omstreeks den tijd, dat het reeds goed zichtbaar 

 is, dat de plantjes niet op den behoorlijken afstand staan. 



Binnen 3 — 7 dagen kiemen de zaden. Aanbevolen wordt, de 

 jute eerst op kweekbedden uit te zaaien en daarna evenals bij rijst 

 op de velden over te planten. 



Het zaaizaad wordt gewonnen liefst van krachtige, eenigszins 

 afzonderlijk staande planten. De vruchten moeten goed rijp zijn 

 en het zaad eerst in de zon gedroogd worden, alvorens het op- 

 bewaard wordt. 



Waar bemesting wordt toegepast, gebruikt men daarvoor meestal 

 stalmest. In de gevallen, dat het land ieder jaar door het water 

 Avordt overstroomd, ten gevolge waarvan een vruchtbare slib zich 

 afzet, acht men bemestingen overbodig. Yan kunst- of hulpmest- 

 stoffen wordt zoo goed als geen gebruik gemaakt. Zij gaan boven 

 de financieele krachten van den kleinen man in Bengalen. 



De bloei heeft gewoonlijk ongeveer 4 maanden na het uitzaaien 

 plaats. Alle variëteiten gedragen zich in dit opzicht niet hetzelfde. 

 Er zijn, zooals boveu reeds is opgemerkt, vroeg- en laatbloeiende 

 variëteiten. Daar de laatstgenoemden een fijner en sterker vezel 

 geven, tracht men een vroegen bloei zooveel mogelijk tegen te 

 gaan. 



Bemesting, vooral met stikstofhoudende meststoffen, verschuift 

 het tijdstip van bloeien, zoodat met het oog op de kwaliteit van de 

 vezel eventueel hiervan partij zoude zijn te trekken. 



Op schrale, magere gronden treedt de bloei vroegtijdig in, zelfs 

 van laatbloeiende variëteiten, waarom men wel heeft voorgesteld 

 om de bloemknoppen uit te knijpen, wat in de praktijk gebleken is 

 onuitvoerbaar te zijn. Over ziekten en plagen in de jute is weinig 

 bekend. De larve van een Spilosoma soort richt wel eens schade 

 aan, vooral treedt zij schadelijk op ten tijde, dat de zware regens 

 vallen. 



