— 206 — 



De glans der jute is glanzend, bij goede soorten bijna zijdeachtig. 

 In dit opzicht onderscheidt zij zich van vlas en hennep. Op de glans 

 wordt dan ook bij de w^aardebe paling gelet. 



De ruwe jute heeft een eigenaardigen, doch niet zoo'n intensieven 

 en onaangenamen geur als die van hennep. Jutegaren en juteweef- 

 sels ruiken dikwijls niet onaangenaam, hetgeen niet aan de jute 

 zelf eigen is, doch veroorzaakt vs^ordt door het traan (robbentraan) 

 w^aarmede de jutevezels worden ingesmeerd, om ze gemakkelijker 

 te kunnen verspinnen. 



Handel en Gebruik. 



In Bengalen worden met jute beplant ongeveer 2.339.000 acres 

 of + 4 percent van de in cultuur zijnde gronden, terwijl deze cij- 

 fers voor rijst zijn respectievelijk 38.000.000 acres en 66 pCt. Ge- 

 durende de jaren 1900/1902 bedroeg de uitvoer aan ruwe jute 

 1900-1901 542.142.400 1901-1902 766.353.500 kilo's, vertegenwoor- 

 digende een waarde van resp. 89.220.064 en 98.185.420 guldens. 

 De voornaamste uitvoerhavens zijn Calcutta en Chittagong. 

 De cijfers voor beplant oppervlak, opbrengst en verbruik zijn als 

 volgt: 



beplant oppervlak 1,336,400 bouws, 



totale productie 7,017,300 balen a 400 pond 



verbruik van den inlander in Br. Indië . 500,000 „ 

 verbruik spinnerijen Britsch Indië. . 2,200,000 „ 

 uitgevoerd over Calcutta en Chittagong. 4,317,300 „ 

 De 1,336,400 bouws met jute beplant zijn als volgt over de ver- 

 schillende districten verdeeld-, Mijmensingh verbouwt daarvan 24, 

 Rangpur 15, Tippera 12, Dacca 7, Pabna 6, Rajshabi 5, Dinajpur 

 4, Faridpur 4, Bogra 4, Purnea 2, Jalpaiguri 3, Parganas 3, Nadia, 

 Jessore en Malda elk ongeveer 1 pCt. Heeft de inlandsche ver- 

 bouwer de jute bereid, dan brengt hij haar in bundels naar de 

 naastbij gelegen dorpsmarkt of naar een grootere markt, al naar 

 gelang van de plaatselijke toestanden en verkoopt haar aldaar aan 

 opkoopers, die op hun beurt de ingekochte jute weer aan groothan- 

 delaren verkoopen. Of ook wel trekken kooplieden, die van groote 

 jutemakelaars voorschotten krijgen, het land in en gaan dan van 

 woning tot woning, om de jute voor hunne principalen direct van 

 den desa-man op te koopen. Deze tusschenpersonen zijn het voor- 

 namelijk, die de jute vervalschen door haar opzettelijk met water 



