— 207 — 



te bevochtigen, teneinde het gewicht te vermeerderen. Het komt wel 

 voor, dat zooveel water wordt toegevoegd, dat hetzelve 20 pCt. van 

 het jutegewicht uitmaakt. Aau deze onereuse handelwijze wil men 

 den achteruitgang van de kwaliteit der jute in Bengalen toeschrijven, 

 wat, zooals wij boven naar aanleiding daarvan hebben medegedeeld, 

 als overdreven moet worden beschouwd. Met prauwen, stoombooten 

 en met de spoor wor Jt de ruwe jute naar Calcutta afgevoerd en wel 

 in den vorm van afzonderlijke strengen of in korte cylindrische pakken. 



In den laatsten tijd gaat men meer gebruik maken van kleine 

 handpersen, waardoor het transport vereenvoudigd wordt Behalve 

 deze handpersen heeft men, over het land verspreid, installaties, 

 z. g. ,preshouses", waar de jute tot balen, elk van 400 pond ge- 

 wicht hydraulisch wordt samengeperst. In dezen vorm wordt de 

 jute i.aar het buitenland uitgevoerd. In deze hydraulische persen 

 kunnen echter de voeteinden der stengels niet geperst worden. Dit 

 gedeelte van de vezel is te hard, te houtig. Zij worden daarom 

 afgesneden en afzonderlijk verpakt. In den handel zijn zij bekend 

 onder den naam van „jute-cuttings". De „rejections" bestaan uit 

 vezels, welke in de gewone sorteering niet thuis hooren. Dit fa- 

 briekmatig persen vindt meer en meer ingang. In 1891 beston- 

 den 21 van deze inrichtingen en in 1901 ruim 80. Zij zijn over 

 het geheele land verspreid, enkel in Dacea zijn er 40. 



Gewoonlijk heeft een klein model pershuisje 2 hydraulische per- 

 sen, welke elk in 12 uren 400 balen a 400 pond kunnen persen. In 

 de pershuizen wordt de jute gesorteerd, bijv. in 6 merken. 



De inlanders maken uit jute touw en kleedingstukken. Goeni- 

 weefsel wordt in verschillende kwaliteiten vervaardigd, al naar 

 het doel, waarvoor zij moeten dienen. De juteafval wordt in de 

 papierfabricage gebruikt. 



lu Bengalen heeft men ook juteweverijen, welke goenizakken 

 en juteweefsel vervaardigen. Men heeft ook enkele fabrieken, die de 

 jute tot garens spinnen. 



Het aantal weverijen bedraagt 34, welke 136000 personen werk 

 verschaffen 



De juteprijzen zyn door de toenemende vraag niet onaanzienlijk 

 gestegen. Noemde Wiselius in 1886 nog 3,33 gulden per picol een 

 gemiddelde prijs, thans mag deze op 5,33 gulden gesteld worden. 



Ten gevolge van de aanwezigheid van goedkoope steenkolen 

 (een groot kolendistrict bevindt zich te Burrakur, 150 mijlen van 



