PROEVEN VAN IMMUNISATIE VAN PLANTEN 

 TEGEN ZIEKTEN. 



Reeds sinds eenige jaren heeft men getracht bij de be- 

 strijding van plantenziekten, welke werden veroorzaakt 

 door parasitaire schimmels, een inwendige therapie toe te 

 passen. Men meende namelijk, dat wanneer het gelukte 

 door de plant zekere bestanddeelen te doen opnemen, welke 

 minder gunstig of nadeelig waren voor de ontwikkeling 

 van één of andere schimmel, welke de oorzaak was der 

 ziekte, waardoor een plant werd aangetast, het wellicht 

 zoude gelukken, de plant op deze wijze te vrijwaren voor 

 de aanvallen der parasiet. 



Het grond-ideé, waarvan deze nieuwere bestrijdingswijze 

 van plantenziekten uitging, was niet vreemd in de botanische 

 wereld, het was toch namelijk bekend, dat men planten kon 

 cultiveeren in zoutoplossingen van een bepaalde samen- 

 stelling en zoodoende een plant er toe kon brengen van een 

 of ander bestanddeel der zoutoplossing een grootere hoe- 

 veelheid te doen opnemen. 



Trouwens de voedingsleer der planten leerde reeds het- 

 zelfde, een plant b.v. die slecht groeide in een bodem van 

 zekere samenstelling kon men door den bodem te bemesten 

 met een chemische meststof, bestaande uit één of meerdere 

 zouten, tot krachtiger groei brengen. 



Ook hier dus plaatste men de plant als 't ware in een 

 zoutoplossing (in den bodem verspreid) en nam de plant 

 een deel der zouten, die oorspronkelijk of niet of in on- 

 voldoende mate aanwezig waren, tot zich. Zoo is het o.a. 

 ook bekend, hoe sommige algen in hun lichaam zekere zou- 

 ten (b. V. joodverbindingen) kunnen ophoopen, welke zij 



