— 223 — 



en dan hetzij de cultuur zelve of de geïsoleerde gifstof bij 

 de plant inentte. Nog een anderen weg werd volgens zijn 

 zeggen ingeslagen, namelijk hij nam tegen een zekere ziekte 

 bestand zijnde planten en injecteerde het sap dezer planten 

 in die, welke wel vatbaar waren. 



Deze verschillende methodes paste J. Ra]j toe bij den 

 graanroest, bij enkele andere schimmelziekten en bij ziekten 

 door bacteries veroorzaakt. 



Wanneer hij nu o.a. de baciUiis patrefaciens inentte bij 

 jonge planten, zag hij na acht dagen de wortels zwart wor- 

 den en weldra ook de groene plantendeelen en ging ten 

 slotte de plant over in een verrotting, karakteristiek voor 

 de ziekte, door dezen bacil te voorschijn geroepen. Door 

 nu een cultuur der bacterie gedurende eenigen tijd in een 

 broedstoof bij hoogere temperatuur te cultiveeren, gelukte 

 het hem een verzwakten vorm te verkrijgen, welke bij in- 

 enting op de levende plant een voorbijgaande plaatselijke 

 desorganisatie van weefsels tengevolge heeft. 



Wanneer men nu later bij zulk een plant den oorspron- 

 kelijken (niet verzwakten) cultuurvorm der bacterie inent, 

 heeft deze geen vat meer op de plant en blijft deze gezond. 

 In stede van in te enten, kreeg hij hetzelfde resultaat 

 door de plant te besproeien met een vloeistof, die hij had 

 gekregen door een kunstmatige cultuur met alcohol uit 

 te trekken en het neerslag, dat hij dan verkreeg, met water 

 op te lossen. 



Het bovenstaande is ontleend aan een voorloopige me- 

 dedeeling, welke reeds van 1901 dagteekent en waarin 

 wordt toegezegd spoedige publicatie van een uitgebreide 

 reeks nieuwe proeven op dit gebied. Tot op heden bleef 

 echter de toegezegde mededeeling achterwege, en is het 

 dus niet mogelijk te oordeelen of de methode door J. Raij 

 aangegeven, ook in het groot toegepast, tot bevredigende 

 resultaten kan voeren. 



In April van het vorige jaar had te Rome een interna- 

 tionaal landbouwkundig congres plaats, waar hetzelfde 



