— 226 — 



Zij versterken echter niet het organismus, noch maken 

 het plantenlichaam meer bestand tegen de aanvallen der 

 parasiet. Is b. v. na een bespuiting met een koperzout, 

 dit laatste door opdroging of door regen van de plant 

 afgespoeld, dan is het blad weder even vatbaar als vroeger. 



Wel heeft men gemeend, dat een deel van het koperzout 

 als 't ware in de opperhuid van het blad doordrong, latere 

 onderzoekingen toonden echter het tegendeel aan. Hetzelfde 

 is o. a. ook het geval met het zwavelen, dat b. v. in 

 wingerden algemeen tegen meeldauw wordt toegepast, 

 maar na zekeren tijd telkens weder moet herhaald worden. 



Bij de ziekteleer der planten is het dus ongeveer eveneens 

 gesteld als bij de bestrijding van menschelijke kwalen, 

 waar ook uitwendige geneesmiddelen, welke niet door het 

 lichaam opgenomen worden, slechts een betrekkelijke waar- 

 de hebben. Men heeft juist daarom bij de bestrijding van 

 ziekten bij menschen en dieren zich vooral toegelegd 

 op de inwendige therapie, en moet ook ten opzichte van 

 de bestrijding van sommige plantenziekten waarschijnlijk 

 denzelfden weg worden ingeslagen. 



MoKRZECHi meent, dat zulks zeer goed mogelijk is, zelfs bij 

 toepassing in het groot, zooals de ondervolgend beschreven 

 proef zal verduidelijken, waarvan hier de vertaling volgt. 



Om het geneesmiddel in de plant te brengen, werden 

 tweeërlei wegen ingeslagen : bij den eersten werden in den 

 stam van een boom de zouten in drogen toestand ingebracht, 

 bij den tweeden de zouten in oplossing. 



Voor de eerste wijze van behandeling werden de zouten 

 in poedervorm in kleine gaten, die op twee of vier zijden 

 in den stam geboord waren, ingebracht. Het gat in den 

 stam was zoo groot, dat men er 4 — 12 gram van het poeder- 

 vormige zout in kon brengen, het boorgat zelve was 1—1 4 

 cm. in doorsnede. Was de boom van middelmatige grootte, 

 dan gebruikte hij 4—12 gram van het zout en werd vervol- 

 gens het boorgat mot boom was toegestopt. Tegen het einde 

 van den zomer was zulk een gat geheel door wondweefse] 



