- 237 — 



vervangen door een dak van alang-alang, welits, of hetgeen 

 men gewoonlijk op kweekbedden gebruikt ; deze bedekking 

 moet dan niet te zwaar zijn, en gaandeweg uitgedund 

 worden. In plaats van op een zaadbed kan men ook in 

 kistjes uitzaaien, die men zorgt, dat goed gedraineerd zijn, 

 en waarin een grondlaag van ongeveer 15 cm. is, op de 

 zelfde wijze bereid als de grond in het zaadbed. Deze 

 kistjes plaatst men eerst op een vrij donkere plek en als 

 de plantjes enkele dagen oud zijn, brengt men ze gaande- 

 weg meer in het licht. 



Wanneer de plantjes twee a drie centimeter hoog zijn, 

 worden zij overgespeend, wat het best geschiedt met een 

 kluitje, terwijl men de plantjes iets dieper in den grond 

 zet dan zij op het zaadbed stonden, en op afstanden van 

 10 a 12 cm, in het vierkant. De speenbedden bereidt men 

 op dezelfde wijze als het zaadbed, alleen is het goed er 

 wat meer mest onder te mengen. Gedurende de eerste 

 dagen na het verspeenen is een lichte dakbedekking aan 

 te bevelen, welke men echter spoedig gaandeweg geheel 

 kan verwijderen. Als de plantjes ongeveer 20 cm. lang 

 zijn, kunnen zij op het veld uitgeplant worden, waarna zij 

 dezelfde behandeling ondergaan als de uit wortelstokken 

 gekweekte- planten. 



Indien men in den drogen tijd uitzaait, moet men de 

 eerste dagen geregeld licht begieten ; wanneer de plantjes 

 echter goed opgekomen zijn, is het beter naar gelang van 

 hun leeftijd slechts eenmaal in de twee, drie of vier dagen 

 overvloedig te gieten : naarmate zij ouder worden met langer 

 tusschenpoozen. Wanneer men in kistjes uitgezaaid heeft, 

 is het altijd beter deze te begieten en niet aan den regen 

 bloot te stellen. 



De zaad- en speenbedden moeten natuurlijk goed van 

 onkruid gezuiverd gehouden worden; deze opmerking zul- 

 len planters vrijwel overbodig vinden, daar het iets van 

 zelf sprekend is; toch wordt zij gemaakt, omdat het noodig 

 is er de aandacht op te vestigen, dat de jonge plantjes 



