— 238 - 



van rameh zeer veel gelijken op die van het op Java zeei 

 algemeen voorkomende onkruid Ageratum conyzoides^ meer 

 bekend onder den naam van wedoesan of babadotan. De 

 gelijkenis is zoo sterk, dat het eenige ondervinding ver- 

 eischt, om de zeer jonge exemplaren der beide planten uit 

 elkaar te houden; wanneer de plantjes nog niet hooger 

 dan ongeveer één centimeter zijn, is het verschil zoo goed 

 als niet te merken ; hierna kan men het vooral daaraan zien, 

 dat de wedoesan meestal roodachtige stengels heeft, dat 

 de jongste blaadjes van de rameh donkerder van kleur 

 zijn, dan die van het onkruid terwijl de tandjes van 

 al de rameh-blaadjes scherper, en die van babadotan meer 

 afgerond zijn. Zooals gezegd vereischt het echter eenige 

 oefening, om het onderscheid goed te zien, zoodat men 

 zich in den beginne gewoonlijk eenige moeite geeft, om 

 tegelijk met de rameh ook wedoesan, plantjes zorgvuldig 

 te verspenen. 



Gelijk uit het voorgaande blijkt, is rameh een cultuur, 

 die vrij veel zorg en toezicht vereischt ; men kan niet maar 

 overal planten en denken zonder verdere zorg gemakkelijk 

 product te zullen krijgen. De planten zullen onder vele, 

 zelfs ongunstige omstandigheden vermoedelijk wel voor een 

 deel blijven leven en zelfs groeien, doch zij zullen weinig 

 en minwaardig product opleveren, zoodat wanneer men 

 geen geschikte gronden ter zijner beschikking heeft, en 

 geen gelegenheid heeft, of niet genegen is er de noodige 

 zorg en kosten aan te besteden, men beter doet de cultuur 

 niet ter hand te nemen, in de verwachting, dat zij als een 

 bijzaak behandeld, toch wel goed rendeeren zal; zulk een 

 verwachting zou zeker teleurgesteld worden. 



J. Pit. 



