- 245 — 



gedragen. Wij hopen in een volgend opstel de genoemde verscheiden- 

 heden met de onze te vergelijken en laten nu weer het woord aan 

 den Heer Ridley, die ook de cultuur der ananas in de Straits 

 beschrijft. 



Ananassen worden meestal voortgekweekt door middel van zuigers 

 of uitloopers, die in de oksels der laagststaande bladeren ontspringen, 

 zij worden afgebroken of afgesneden en vóór de uitplanting ietwat 

 in de zon gedroogd. In sommige landen plant men ze dadelijk 

 uit; zulks hangt van de vochtigheid of de droogte van het klimaat 

 af. Voor de verzending over groote afstanden zijn deze zuigers 

 bijzonder goschikt, als zij voldoende droog zijn, verdragen zij het 

 transport, zonder er schade door te lijden. Men beweert, dat deze 

 zuigers 12 a 15 maanden na de uitplanting vruchten dragen. De 

 uitspruitsels vlak onder de vrucht of de kronen, die boven op de 

 vrucht ontstaan, zijn minder gezocht voor de voortplanting, men 

 zegt, dat het langer duurt, vóór zij vrucht dragen. 



Te Singapore plant men de ananas gewoonlijk op do heuvels in 

 de stijve, zware kleigronden, die overal op het eiland voorkomen. 

 Het zijn veelal oude verlaten peper- en gambirtuinen, bedekt met 

 laag struikgewas, dat verbrand wordt, waarna de grond dadelijk 

 omgewerkt wordt. Gewoonlijk zijn de gronden zeer arm, vooral 

 aan kali, phosphaten en kalk. Zoolang zij behoorlijk onderhouden 

 worden, schoon van onkruid met een open bovenlaag, schynen 

 de planten nog vrij goed in dien minderwaardigen grond te groeien. 

 Onder schaduw maakt de plant lang loof en geeft weinig of geen 

 vruchten. 



De Chineezen planten de ananassen in rijen, op 2*/, a 3 vt. van 

 elkaar, terwijl een pad van ongeveer 4 vt. tusschen de rijen loopt. 

 Boegineezen planten ongeveer op denzelfden afstand, zonder het 

 pad er tusschen, iedere rij is circa 40 k 50 vt. lang. Het voordeeligst 

 schijnt te zijn, ze in rijen te planten op 2*/, a 3 vt. en tusschen 

 iedere 3 a 4 rijen een pad van 5 vt. Over het algemeen wordt 

 de ananastuin zorgvuldig van onkruid schoon gehouden, maar 

 minder algemeen bemest. Na den oogst der vruchten, moeten de 

 zuigers verwijderd worden, slechts 2 a 3 van de sterkste laat men door- 

 groeien. Laat men er meer staan, dan komen er wel meer vruchten, die 

 zich echter niet normaal ontwikkelen en te klein blijven. Gewoonlijk 

 oogst men driemaal per jaar, in November en December, in Februari 

 en Maart, terwijl de grootste oogst in Juni en Juli plaats heeft. 



