— 247 — 



geeft Ridley eenige mededeelirgen, omtrent de ananas-cultuur en het 

 inmaken de/.er vruchten in Singapore. 



Vooraf gaan eenige korte opmerkingen over ziekten en plagen 

 der ananas-plant. Onder de grootere dieren, welke dikwerf vooral 

 in nabijheid van bosschen schade aanrichten, worden moesangs, stekel- 

 varkens en wilde varkens genot md. Verder zitten de bladeren 

 soms vol met een witte luis (Coccidae), in Nieuw-Guinea en Zuid 

 Queensland wordt o.a. Dacttjlopius longispina op de planten aan- 

 getroffVn, welke de jonge bladen beschadigen en in droge tijden ook 

 soms de wortels aantasten. v 



In Australië schijnt verder Tarsonemus anawas nog al schade aan 

 te richten, doordat dit insect kleine gaatjes maakt in de vrucht, 

 waardoor schimmels een weg naar bet inwendige er van kunnen 

 vinden. Een schimmel Monilia candida Pers. doet in de Straits 

 nog al kwaad, uitwendig is aan de vrucht weinig te zien en schijnt 

 het alleen, dat de ananas niet overal gelijk rijp Is, bij het door- 

 snijden ziet reen echter de rotte plekken. „Broken heart" is de 

 naam welke men aan een rottingsproces geeft, dat het hart der 

 vrucht aantast en vlak onder de bladkroon begint. 



Over het inmaken zegt Ridley het volgende: 



De ananassen worden stee ts met de hand geschild, hoewel er 

 machinetjps voor zijn uitgevonden, handenarbeid is echter goedkoop 

 alhier en komt dus voordeeliger te staan. De menschen die 

 de vruchten schillen, zijn Chineezen, zij snijden den top en het 

 onderste gedeelte der vrucht af en schillen verder met een mes, zij 

 houden daarbij de ananas in de linkerhand, die door een caoutchouc 

 handschoen is beschermd tegen het bijtende sap der vrucht. Deze 

 handschoenen moeten herhaaldelijk vernieuwd worden, daar zij 

 spoedig stuk gaan. De ananassen worden daarop in blikken gedaan 

 en deze met water of stroop gevuld. Soms verwijdert men nog 

 het hart uit de vrucht, door het uit te boren met een tinnen buis, 

 de meeste vruchten worden echter ingemaakt zonder het hart weg 

 te nemen. De stroop wordt gemaakt door 3 kattie suiker op te 

 lossen in één pikol water. Nadat het blik gevuld is, wordt het 

 toegesoldeerd en een aantal dezer blikken in een houten rak ge- 

 plaatst in een bak met water, dat door stoom wordt verwarmd. 

 Kleine blikken worden op deze wijze gedurende een tiental minu- 

 ten gekookt, grootere blikken tot anderhalf uur toe. De grootste 

 blikken wegen ongeveer vijf pond. Nadat de blikken uit het kokende 



Teysm. XV. 16 



