— 267 — 



Mocht dit niet het ^eval zijn, dan kan men hierin voorzien door 

 toevoegen van (bestrooiing met) een weinig aarde van een terrein, 

 waar de gebruikte leguminose wel wortelknolletjes vormt, en waar 

 in den bodem millioenen dezer microben voorkomen. 



2e moet de grond weinig opneembaar stikstof bevatten, want 

 anders zou extra stikstoftoevoer door de leguminose overbodig zijn. 

 In dit geval zija de knolleijes van geen belang. 



3e moet de grond eene voldoende hoeveelheid andere voedings- 

 stoffen (phosphorzuur, kali, kalk, magnesia etc.) bevatten voor den 

 groei der leguminose. In sommige gevallen zal dus eene gelijk- 

 tijdige bemesting bijvoorb. met phosphorzuur-houdende mest nood- 

 zakelijk zijn. 



4e moet de grond een weinig opneembaar stikstof bevatten, om 

 de leguminose te doen wortel schieten vóórdat de knolletjes zich 

 hebben kunnen ontwikkelen. 



Niet zelden is daarom eone geringe bemesting met oen snelwer- 

 kende stikstofrijke mest (besproeiing met verd. zwavelz. ammoniak 

 oplossing) nuttig, om de leguminose, aanplant eerst aan den gang 

 te helpen. Heeft deze eenmaal wortels gevormd, dan zal gebrek 

 aan stikstof hem juist noodzaken wortelknolletjes te doen ontstaan. 



De vraag: welke leguminose moet in een gegeven geval worden 

 toegepast, moet door practische proeven definitief worden beantwoord. 

 In 't algemeen kan men zeggen, dat die leguminoson de meeste 

 kans van slagen hebben, die op de plaats zelve inheemsch zijn. 



In Britsch-Indië schijnt het meest te worden toegepast de zoogen . 

 „mati kalai" (Phaseolus acurainatifolius) en verder schijnt Crotalaria 

 striata volgens Bamber daar in den laatsten tijd ook met succes te 

 worden aangeplant; evenwel is de toepassing dezer legumitiosen — 

 reeds door Bamber in zijn werk „Cheraistry and Agriculture of 

 Tea (1893) aangeraden — nog steeds weinig verbreid. 



Hier op Java is mij slechts eene onderneming bekend, waar legu- 

 minosen voor de thee-aanplant in 't groot worden toegepast ; zoo 

 zijn daar in een groot deel van den aan planttusschen de heesters 

 {in de rijen) dadap (Erythrina) en ook Albizzia dus twee boom- 

 vormige leguminosen aangeplant. 



De resultaten zijn tot dusverre zeer bevredigend (1). 



(1) Zie nadere mededeeling hieromtrent in dit tijdschrift Jaarg 13 Afl. 1. 



