— 375 - 



Voor het optreden der ziekte bij de peperplanten zagen wij dus 

 dat ten eerste noodig is het aaltje, de Heterodera en ten tweede 

 het voorkomen van verschillende organismen welke dan in den 

 wortel gemakkelijk kunnen binnendringen en aldaar tot rottings- 

 processen aanleiding geven. Verder, dat door de betrekkelijk 

 zwakke uitbreiding van het wortelstelsel der peperplant en het 

 geringe weerstandsvermogen, deze rottingsprocessen tot een afster- 

 ven der geheele plant voeren. 



Naar het schijnt hebben echter nog enkele andere omstandig- 

 heden ook invloed op de min of meer schadelijke gevolgen van het 

 optreden der ovengenoemde organismen. Op de bodemgesteldheid 

 moge hierbij wel 't eerst de aandacht gevestigd worden, niet alleen 

 toch dat hiermede in nauw verband staat de ontwikkeling van het 

 wortelstelsel en naarmate dit krachtiger is, ook de plant beter 

 bestand zal zijn tegen schadelijke invloeden, maar ook met de meer 

 of mindere vochtigheid zal de ontwikkeling van rottingsorganis- 

 men in den bodem gelijken tred houden. 



De wijze waarop de aanplant hier en daar thans geschiedt, hetzij 

 in afgeschreven koffietuinen of wel in dezulke waar de peper als 

 bijcultuur werd aangeplant, brengt mede, dat wel eens min gunstige 

 terreingedeelten met peper beplant werden, waar de grond of 

 ondoorlatend is of wel door andere omstandigheden bij voortduring 

 vochtig is. Zulke bij voortduring vochtige gedeelten, bieden natuur- 

 lijk een zeer geschikt ontwikkelingsterrein voor lagere organismen, 

 welke nu in peperwortels door het aaltje aangetast, gemakkelijk 

 binnendringen en de wortels doen verrotten. Ook in Cochinchina, 

 waar dezelfde peperziekte als bier beschreven voorkomt, heeft tnen 

 opgemerkt dat steeds wanneer de peper werd geplant op laag 

 gelegen terreinen, vochtig en met een ondoorlatenden ondergrond, 

 de ziekte optrad en de peper afstierf. Omtrent de pepercultuur in 

 Atjeh staan mij geen voldoende gegevens ten dienste, op Sumatra's 

 Oostkust en in Tamiang kon ik echter indertijd persoonlijkeenige 

 peperaanplantingen van Maleirs en Atjehers bezoeken. Aldaar 

 worden in de lage kuststrook de peperaanplantingen aaogetruffen, 

 echter uitsluitend op de z. g. pematangs, hoogere gedeelten uit 

 lossen vruchtbaren, goed doorlatenden grond bestaande, terwijl de 

 vlak er naast gelegene gedeelten onbeplant blijven. Nu is het wel 

 opmerkelijk, dat zooals mij bleek, de bodem op zulk een pematang 

 in beneden-Deli sterk geïnfecteerd was door Heterodera zooals 



