— 381 — 



Tolgens ZiMMERMANN, en zoude dus eigenlijk deze allen tot den 

 Tuurdood moeten gedoemd worden. 



Ik wil met het bovenstaande echter volstrekt niet zeggen dat 

 het in sommige gevallen geen aanbeveling kan verdienen de zieke 

 planten met wortel en al te vernietigen, maar er slechts voor waar- 

 schuwen onnoodig moeite eu vooral kosten te besteden die slechts 

 ten halve tot het beoogde resultaat zullen voeren. Iets anders is 

 het, wanneer op de plek waar de doode peperplant stond, wederom 

 een nieuwe peperstek zal worden ingeboet: dan verdient het zekerlijk 

 aanbeveling de verrotte stengels en wortels der vroegere plant te 

 verwijderen, om zoo men al niet alle infectie-kiemen op deze wijze 

 kan verwijderen, toch ten minste eenigermate de hoeveelheid der 

 schadelijke organismen te doen verminderen. 



Behalve dat men dan deze voorzorg kan nemen, zal het ook zijn 

 nut hebben, op de plaats waar de latere peperstek zal worden 

 geplant eerst een gat te maken en dit eenigen tijd open te laten 

 leggen, terwijl men den grond uit het gat gekomen eenigermate 

 uitspreidt, zoodat deze flink kan uitdrogen en aan de inwerking 

 van zon en licht is blootgesteld. 



Hierdoor toch krijgt men het voordeel, dat, wanneer men dezen zelf- 

 den grond gebruikt ona later het gat wederom aan te vullen, en daarin 

 de nieuwe stek plaatst, men plant in een grond waar groote kans 

 bestaat dat het aaltje en andere schadelijke organismen uit ver- 

 dwenen zijn. Droogte, zon en licht werken toch in hooge mate 

 verderfelijk in op het voortbestaan van het aaltje e. d. en is dit 

 ook wel een der redenen waarom men o. a. Heterodera slechts bij 

 uitzondering zal aantreffen in de oppervlakkige bodemlagen. 



Middelen dus, om het aaltje zalven te dooden of te verdrij- 

 ven, in het groot en onder de omstandigheden waarop thans de 

 pepercultuur nog wordt gedreven in meerdere streken van Java, 

 bestaan er niet, en moet men dus trachten de schade zooveel 

 mogelijk te beperken door de plant zelve een zoo groot mogelijk 

 weerstandsvermogen te geven en de omstandigheden voor uitbreiding 

 der parasiet zoo ongunstig mogelijk te doen zijn. 



Wanneer men ergens voornemens is in een koffietuin, zooals 

 thans op Java meestal geschiedt, peper te gaan aanplanten tegen 

 de schaduwboomen, verdient het aanbeveling in de eerste plaats 

 na te gaan of de bodem die men gaat beplanten wellicht reeds de 

 Heterodera radicicola herbergt. Reeds vroeger zagen wij dat het 



