— 407 — 



moniak aan het melksap op den duur het stollen niet 

 voorkomt. 



Bij het aftappen van Hevea brasiliensis gebeurt het, dat 

 een gedeelte van het melksap in de opvangbakjes coagu- 

 leert. Om dit te voorkomen, behelpt men zich in de praktijk 

 door in de opvangbakjes vooraf een weinig water te 

 doen. 



De meening als zouden de bolletjes, zwevende in het 

 melksap, uit caoutchouc bestaan, is door recente onder- 

 zoekingen van Preijer en Weber bestreden geworden. 



Preijer trekt uit zijn microscopische onderzoekingen de 

 gevolgtrekking, dat de inhoud van de melkbolletjes in het 

 melksap niet uit eene vaste, maar uit eene vloeibare zelf- 

 standigheid bestaat, zooals zulks het geval is met de boter- 

 lichaampjes in de melk. Bovendien vond Preijer de caout- 

 choucbolletjes omgeven door een dUn vliesje 1) van eiwit- 

 achtigen aard. Dit vliesje zou nu beletten, dat de bolle- 

 tjes, indien zij tegen elkander stoeten, niet onmiddellijk 

 ineenvloeien, hetgeen wij wel zien gebeuren met op 't 

 water drijvende oliedruppels. Preijer zou hebben waar- 

 genomen, dat de bolletjes, na toevoeging van zwavelkool- 

 stof uiteenbarsten. 



De wonden zouden dan daarbij als vliesjes terugblijven, 

 welke in zwavelkoolstof niet oplossen. 



In zijn jongste studie, de chemie van het caoutchouc, 

 zegt Otto Weber, dat het hem zelfs na langdurig, krachtig 

 schudden van Castilloa elastica, niet mocht gelukken een 

 volkomen homogene, melkachtige emulsie tot stand te 

 brengen. Door het schudden kan geen wijziging worden 

 gebracht in de tot klompjes vereenigde bolletjes. Volgens 

 genoemde onderzoeker zou de verklaring van dit vei schijn- 



1) Eea werkelijk bewijs voor het bestaan van het vliesje heeft Preijer 

 niet gebracht, althans de vergelijking met boterbolletjes kan daarvoor 

 moeielijk doorgaan, daar bij deze evenmin bedoeld vliesje met zekerheid 

 is aan te toonen. De meening van Preijer mag daarom als van rein 

 speculatieven aard worden beschouwd. 



