-- 412 — 



Jn een opstel over „Het caoutchouchoudend melksap (Cul- 

 tuurgids 5e jaargang aflevering 4) deelt de heer Tjeenk Wil- 

 link daaromtrent het meest wetenswaardigs mede. Wij 

 veroorloven ons daaraan het volgende te ontleenen. „Som- 

 mige planten bezitten melksapcellen, andere melksapvaten, 

 de eerste bestaan uit één enkele, dikwijls zeer sterk ver- 

 takte cel, terwijl de vaten gevormd worden door een rij van 

 achter elkander gelegen cellen, waarvan de tusschenwanden 

 meer of minder doorboord zijn. Zoowel de cellen als de vaten 

 vindt men hoofdzakelijk in de binnenste lagen van den bast, 

 maar ook in het merg en in de bladeren. Tusschen den basten 

 't hout bevindt zich de dunne cambiumlaag, die uit levende 

 weeke cellen bestaat, naar binnen toe het hout vormt en naar 

 buiten nieuw bastweefsel; dit is de z.g. secundaire diktegroei. 



Door het voortdurend dikker worden van het houtge- 

 deelte wordt ten laatste de omringende schors te nauw 

 en begint barsten en gleuven te vertoonen of af te schil- 

 feren, terwijl nieuwe bastlagen de oude vervangen. Steeds 

 zal dus in de schors een spanning heerschen, waardoor op de 

 onderliggende deelen druk wordt uitgeoefend. Door deze 

 spankracht en door de zwaartekracht wordt het melksap 

 naar buiten geperst. Daar de cellen en vaten in de lengte 

 van stam en tak verloopen, zal het gewenscht zijn de 

 snede horizontaal en niet verticaal te maken. In het eerste 

 geval zullen bij een gelijke lengte van de snede veel meer 

 elementen worden getroffen dan in het tweede, terwijl bo- 

 vendien door een verticale snede de spanning in de schors 

 zal verminderen en de uitstrooming van 't melksap dus 

 minder krachtig zal zijn dan bij een horizontale snede. 



Bij Revea brasüiensis en Manihot Glaziovii is het melksap 

 opgesloten in rijen van kleine cellen. Terwijl bij Manihot Gla- 

 ziovii de melksapcellen klein zijn en men de schors afwisse- 

 lend bij repen van ± 3 cm. breedte verwijdert en laat staan, 

 bezit Landolphia Hendelotü 1) lange sterk vertakte cellen. 



i) Volgens Lecomte heeft Landolphia Hendelotü \a,nge,vevta.kte meïW- 

 sapcellen, waarvan de doorsnede tussehen 0,03 — 0,045 m m. varieert. 



