— 456 — 



waardoor bij eeiiigen wind de takken eerder breken of de 

 boomen zelf zouden omvallen. De lucht in het bosch is 

 bijna altijd met waterdamp verzadigd, de transpiratie gaat 

 daardoor al zeer langzaam en zou nagenoeg onmogelijk 

 worden, als de bladeren bedekt waren met een laagje water. 



Langs het ravijn wandelende, zien we een groote Pan- 

 danus furcains^ Tjankoang, steunende op tal van lucht- 

 wortels; boven het voetpad hangt een rottan, die zich 

 met dorens in den vorm van weerhaken aan de omgevende 

 planten hecht en zich met dezelfde organen naar boven 

 werkt. Het pad is hier bedekt met een aantal vrij groote, 

 klokvormige, geelachtig witte bloemen. Zij zijn afkomstig 

 van een Fagraea^ een boompje, dat ongeveer een tiental 

 meters hoog is. Wij passeeren een stroompje, dat bijna 

 onzichtbaar is door de er overheen gvoeiende Nasturtium 

 officinale^ waterkers, slada aier, een plantje, dat hier overal 

 op waterrijke plekken in overvloed voorkomt. Een eigen- 

 aardigheid van deze Crucifeer is, dat zij hier nooit bloeit, 

 de bloemen zijn er ten minste door nog niemand aan ge- 

 zien. Eenige bamboestruiken worden niet veel hooger 

 dan 4 Meter, het zijn dwergen in vergelijking met de 

 reusachtige exemplaren in de benedenlanden. 



Boven ons hooren we beweging en gekraak in de takken. 

 Onze tegenwoordigheid heeft een gezelschap apen opge- 

 schrikt, die zich al schreeuwende verwijderen, zij volti- 

 geeren met merkwaardige behendigheid vlug langs de 

 lianen, die de boomkruinen met elkaar verbinden ; terwijl 

 wij de opwekkende bewegingen der apen nog bewonderen, 

 wijst een inlander ons een katachtig diertje, dat vlug langs 

 de takken van een reusachtigen eik loopt, het is de Loak, 

 Paradoxus Musanga. Onder den boom ontkiemen tal van 

 kofflezaden ; het diertje namelijk eet gaarne rijpe koffie- 

 vruchten, de zaden gaan onbeschadigd door deverterings 

 organen van den Loak en ontkiemen op de plaats, waar hij 

 ze deponeert. Iets bijzonders in den groei der wortels 

 van den eik treft ons bij het zien naar de koffleplantjes. Zij 



