- 490 — 



bladerige gewassen, en het is niet moeilijk ze zoo te krijgen. Het 

 groote geheim is, om altijd jonge planten te kweeken, zoodra de 

 stengels van onderen bladerloos beginnen te worden, moet de top 

 gestekt of getjangkokt worden. 



(Floralia, 8 April 1904.) w. 



PARASITISME BIJ SCHIMMELS. 



In de „Proceedings of the Royal Society" 1904, deelt Massee een 

 en ander mede over proeven, welke hij nam om aan te toonen 

 waarop eigenlijk de eigenschap van sommige schimmels berust, om 

 als parasiet op te treden, tevens trachtte hij een verklaring te vinden, 

 waarom sommige parasitische schimmels uitsluitend een bepaalde 

 plantensoort aantasten. De meeste schimmelsporen kiemen gemak- 

 kelijk in een vochtige omgeving en vooral op de vochtige opper- 

 vlakte van een blad en toch heeft er slechts infectie plaats, wanneer 

 een speciale schimmelsoort op een blad kiemt van juist die plant, 

 welke voor ziekte vatbaar is. De hoofdreden van deze kieskeurig- 

 heid der schimmel is waarschijnlijk te zoeken in chemotaxis. Onder 

 chemotaxis verstaat men de eigenschap van sommige stoffen, om 

 een speciale prikkel op een plantenorgaan of cel uit te oefenen. 

 Stel b. V. men heeft een schimmeldraad, welke in een waterdruppel 

 zich bevindt en men brengt in zulk een druppel een suikerkristal, 

 dan zal de ontstaande suikeroplossing als 't ware een aantrekkings- 

 kracht uitoefenen op den schimmeldraad en deze bij voorkeur inde 

 richting van de suikeroplossing uitgroeien. Massee nam talrijke 

 proeven met verschillende schimmelsoorten waaronder saprophyten, 

 facultatieve en obligate parasieten, en onderzocht deze op den che- 

 motaxischen prikkel, welke hierop verschillende suikersoorten en 

 zouten, appelzuur, oxaalzuur e. d. uitoefenen, soms werd ook uit- 

 geperst celsap van sommige planten ten dezen onderzocht. 



De proeven deden zien, dat saccharose een duidelijke chemota- 

 xische werking op de saprophytische en facultatief parasitische 

 schimmels uitoefende. Kwam deze stof in de plantencellen voor, 

 dan was dit meest reeds voldoende, om de schimmeldraden naar 

 binnen te lokken. 



Reeds in 1901 heeft Mioshi daaromtrent soortgelijke proefnemingen 

 gedaan. Andere stoffen worden ontweken door de schimmeldraden, 



