— 496 — 



lende wijze in den tuin aangebracht worden, men rekent er onder: 

 albus, purpureus, roseus nanus albus, de hybride klondyke, sul- 

 phureus en de bovengenoemde Bidens. Men plant ze op vakken 

 alleen, als randen langs hoogopschietende heesters, ook wel in potten; 

 veel worden zij ook geplant voor snijbloemen, waarvoor zij bijzon- 

 der geschikt zijn. 



Onder de late bloeiers treft men de mooiste verscheidenheden aan. 

 Men maakt in Amerika veel werk van laatstgenoemden, zij heeten 

 daar Mamouth Cosmos, ook wel Cosmea grandiflora. 



De volgende verscheidenheden worden er van gekweekt: albus, 

 purpureus, roseus nanus, Margaritae, fimbriatus, Giant, Fancy of 

 Perfection enz. Deze groep maakt een mooie serie uit, de bloemen 

 zijn zeer groot en regelmatig gevormd, bij eenige zijn de uiteinden 

 der bloemblaadjes getand, bij anderen van franjes voorzien, terwijl 

 er ook zijn wier bloemblaadjes smal en eenigszins gedraaid zijn, 

 waardoor ze aan Cactus- Dahlia's doen denken. 



Hoewel de kleuren nog slechts wit, rood en paarsch met de daar- 

 tusschen liggende tinten zijn, is er reeds veel verschil in kleur, 

 ook zijn er die meer kleuren in eene bloem hebben, zoodat het 

 midden een andere tint heeft dan de randen. 



De cultuur is niet moeielijk, zij verlangen een goed bewerkten 

 grond en een standplaats in de volle zon; terwijl zij op een be- 

 hoorlijken afstand van elkaar geplant moeten worden, anders ver- 

 dringen zij elkaar en schieten te hoog op. 



(Revue Horticole, 8, 1904). w 



