— 500 — 



vlakte langs de gronddeeltjes scharrelende, niet met dit voorbeeld 

 te vergelijken ? 



Welnu, laat ons dan dadelijk de voor de droogschuur vereischte 

 conclusie trekken, n.1. deze: wil men dat de grond uitdroogt, veel 

 water laat verdampen, bevindt men zich dus in het tijdperk vóór 

 de tabak, dan moet het oppervlak vast zijn; misschien loont het 

 de moeite en kosten van rollen met een kleine wegenrol, om dit 

 doel te bereiken; — wil men daarentegen, dat er een minimum 

 vocht uit den grond verdampt, ergo tijdens het drogen van de tabak, 

 dan moet de opperolaktelaag los gewerkt worden; niet door vegen 

 maar door harken, schoffelen en tjankollen. 



Nog een stapje verder kunnen wij gaan. Men heeft, wedei'cm 

 door vele proeven, na kunnen gaan, dat een grondoppervlak het 

 meeste vocht verliest, als het begroeid is. In verband daarmede zou 

 ik deze gevolgtrekking willen maken: 



Menige nieuwe schuur wordt gebouwd op terrein met lalang en 

 ander onkruid. In bestaande schuren, waarvan men de tinkeps 

 heeft afgenomen, wil ook menigmaal allerlei groen ontspruiten, juist 

 ais de grond voldoende vochtig is. Nu komt het mij voor, dat 

 men dit onkruid niet moet weghalen, maar flinkweg laten groeien 

 tot kort vóór dat de tabak in de schuur komt. Als men het dan 

 uit laat trekken, en buiten de schuur brengen, zal aan deze meer 

 vocht zijn ontnomen, dan ingeval van het beroemde „schoonhouden" 

 mogelijk zou zgn geweest. Het doel heiligt hier m.i. volkomen 

 het feit, dat zoo 'n schuur met allemaal onkruid, volgens de ge- 

 liefde uitdrukking van vele planters, „ontzettend smerig staat." 



Evenals een levende bedekking van den grond de verdamping 

 bevordert, zoo houdt een bedekking met dood materiaal de ver- 

 damping merkbaar tegen. Nu kan ik mij echter levendig voor- 

 stellen, dat een voorstel tot bedekking van den grond met lalang- 

 stroo, matten, of dergelijk materiaal in plantersoogen moeilijk ge- 

 nade zou kunnen vinden. Zulk een bedekking wil ik dan ook 

 niet aanraden, maar wel iets anders, gebaseerd op een vierde waar- 

 neming, hiermede verband houdende. 



Van een zelfde oppervlak grond verdampt des te minder water, 

 naarmate de korrel grover is. Van klei verdampt dus 't meest, 

 zand en grint het minst. Welnu, heeft men schuren op kleigrond, 

 en kan men door de sub a genoemde grondbewerking de ver- 

 damping niet voldoende verminderen, dan zal een laag grof zand, 



