— 505 — 



van een v lieghuid, die aan weerszijden tusschen de voorste en 

 achterste ledematen is uitgespannen. Bij enkele soorten bevindt 

 zich ook eene huiduitbreiding tusschen de voorste ledematen en den 

 kop; bij de Pteiwni/s-sooTten zijn de achterdijen en de basis van 

 den staart door een membraan met elkander verbonden. 



De vliegende eekhoorns houden zich uitsluitend in het geboomte 

 op. Met behulp van hun vlieghuid kunnen zij vrij groote afstanden 

 door de lucht afleggen. Van eigenlijk vliegen is daarbij echter 

 geen sprake; zij nemen een sprong van hun uitgangspunt en ge- 

 bruiken aanvankelijk de vlieghuid als valscherm. 



Door den toenemenden weerstand van de lucht gaat gedurende 

 het tweede gedeelte van hun, soms 50 Meter langen tocht, deze 

 functie over in die van een zeil en, daarmede weten de dieren heel 

 behendig naar de plaats hunner bestemming te laveeren. 



Er komen op Jarva drie soorten van het geslacht Sduropteriis 

 voor, alle grijs of grijsachtig bruin op de bovendeelen en grijs- 

 achtig, soms bijna wit op de onderdeelen. Zoowel door hunne kleur 

 als door hun nachtelijke levenswijze behooren zij tot de diervormen, 

 die men bijna nooit ziet, slechts door een toeval in handen krijgt 

 en die daarom voor zeldzaam worden gehouden. Het zou mij echter 

 geenszins verwonderen, als do kruinen van klappers en andere 

 vruchtboomen een vrij groot aantal dezer diertjes borgden. 



Aangaande hunne gewoonten weet men uit den aard der zaak 

 weinig. Het schijnt, dat zij de klappers niet alleen leegvreten, 

 maar ook het inwendige daarvan soms als nestplaats gebruiken. 

 Bij het plukken der vruchten zou men hierop kunnen letten. 



Eigenaardig is bij de Sciuropterns-?,ooxiQTi de vorm van den staart. 

 Deze is niet, zooals bij andere gewone en vliegende eekhoorns, 

 rolrond, maar ruggelings afgeplat, doordat de haren hoofdzakelijk 

 zijdelings zijn ingeplant. De staart lijkt daardoor eenigszins op een 

 struisvogelveder en het is niet onwaarschijnlijk, dat hij, in verband 

 met dezen vorm, onder het vliegen als een soort van stuurtoestel 

 dienst doet. 



De drie soorten van Java zijn : 



1. Sciuroptenis genibarhiis, Horsf. Dit is de grootste soort, die 

 eene lengte heeft van ongeveer 19 (lichaam) -}- 13 (staart) cm. 

 De naam is ontleend aan een bundel van straalsgewijze geplaatste, 

 stevige haren op elke wang, door welk kenmerk zij onmiddellijk 

 van de andere soorten kan worden onderscheiden. 



