— 508 — 



ademhalingsopening en daarboven een onregelmatige, bruine, chi- 

 tineuze vlek. De twee andere geledingen van den thorax hebben 

 geen ademhalingsopeningen. Het gekromde achterlijf vertoont tien 

 geledingen, waarvan de negende en tiende het grootst zijn. Deze 

 laatste hebben, in tegenstelling met de andere, geen ademhalings- 

 openingen en zijn ook spaarzamer behaard. De pooten zijn kort 

 en niet sterk genoeg om het lichaam te dragen, zoodat het dier,, 

 vooral na zijn eerste jeugd, steeds op ééne zijde ligt. 



Deze larven nu mogen uitwendig op de schadelijke engerlingen 

 gelijken, zij doen toch weinig of geen kwaad, daar zij zich hoofd- 

 zakelijk voeden met plantaardige stoffen, die reeds in een toestand 

 van ontleding verkeeren. Zoo vindt men de larven van den klap- 

 pertor vooral in de stammen en stronken van doode klapperboomen, 

 waar zij dikwijls in een onbegrijpelijk groot aantal huisvesten. 

 Bovendien komen zij voor bij mesthoopen, in ampas en eigenlijk 

 op allerlei plaatsen, waar zij de zooeven genoemde levensvoor- 

 waarden vervuld vinden. In levende, gezonde klapperboomen vindt 

 men ze slechts bij groote uitzondering. 



Is de larve dus een onschadelijk dier, niet alzoo het volwassen 

 insect, dat zich daaruit ontwikkelt na een poptoestand, waarvan 

 de juiste duur mij nog niet bekend is, maar die in geen geval 

 lang mag genoemd worden, als men de groote veranderingen in 

 aanmerking neemt, die in die weinige wieken aan het dier plaats 

 grijpen. De poptoestand wordt doorgebracht op de laatste ver- 

 blijfplaats der larve en wel in eene ovale ruimte, die de larve door 

 regelmatige, draaiende bewegingen van haar lichaam weet te vor- 

 men en die bekleed is met onaangetast gebleven, vezelige bestand- 

 deelen harer omgeving. Door den druk van het lichaam der larve 

 is die bekleeding dikwijls een tamelijk vaste massa geworden, die als 

 één geheel, met de pop erin, uit een doodeu boom kan worden gehaald. 



De kevers vliegen tijdens en na de avondschemering. Zij bezoeken 

 dan de klapperboomen, waar zij aan de buitenzijde, tegen de basis der 

 bladstelen, soms ook meer in het inwendige van de kruin, be- 

 ginnen te boren. De hardheid van het weefsel is hun, dank 

 zij de krachtige monddeelen en pooten, geen beletsel, om spoedig 

 daarin door te dringen en zich aan de jonge, nog opgevouwen 

 bladeren, niet zelden ook aan het malsche vegetatiepunt van den 

 boom te goed te doen. Worden de jonge bladeren niet geheel 

 vernield, dan dragen zij toch later duidelijk de sporen der bescha- 



