DJEROEK-CULTUUK. 



Onder de smakelijkste en verfrisschendste vruchten van 

 de tropen, misschien meer nog van subtropische landen, 

 behooren verschillende soorten en variëteiten van het ge- 

 slacht Citrus^ hier onder den naam van djeroek bekend. 



Wij hebben hier te doen met een zeer oude cultuurplant; 

 ofschoon volgens de meeste geschriften, de Grieken en de 

 Romeinen de zoete oranje niet kenden, wordt in de oude 

 historie veel gewag gemaakt van fijne meubels o. a. tafel- 

 tjes van het hout van citroenboomen vervaardigd. Het is 

 echter bekend dat dit hout ingevoerd werd uit Perzië. De 

 Chineezen en de Hindoes kenden de djeroeks toen al lang 

 en men meent met veel zekerheid Zuid-Oost-Azië, als het 

 vaderland van den djeroekboom te moeten aanwijzen. 



Reeds van het begin der elfde eeuw dateert de teelt 

 van djeroeks in Spanje en Sicilië; de Arabieren schijnen 

 'den boom langs de kusten der Middellandsche zee verspreid 

 te hebben. 



Van planten, die reeds zoo lang in cultuur zijn, kan het 

 niet anders of er zijn in den loop der tijden een aanzienlijk 

 aantal hybriden en variëteiten ontstaan, en het is buiten- 

 gewoon lastig deze tot de oorspronkelijke soorten terug te 

 brengen. Een aardig werkje van R. de Noter, onder den 

 titel „Les orangers, citronniers, cédratiers et autres Auran- 

 tiacées coraestibles", geeft eene beschrijving van verschil- 

 lende soorten en variëteiten; de beschrijvingen zijn echter 

 slechts bij uitzondering van toepassing op de hier gekweekte, 

 zoodat wij er weinig aan hebben. 



Ik waag mij daarom niet aan de botanische nomenclatuur, 

 het is ook voldoende voor het doel om de hier gekweekte 



Teysm. XV. 38 



