— 578 — 



djeroeks onder eenige groepen te brengen. De Franschen 

 geven ons hierin een goed voorbeeld, zij verdeelen de zoete 

 djeroeks in twee groepen „les mandariniers et les oranges". 

 Tot de eerste groep, die der mandarijntjes, zouden we kun- 

 nen brengen de volgende hier gekweekte verscheidenheden: 

 djeroek pasè of masè, dj. tjina en tjina kondeh, dj. keproh, 

 dj. Garoet, dj. tjoplok, djeroek ragi ofbantenenz. Dit zijn 

 de verschillende benamingen van djeroeks, die hoezeer de 

 vruchten onderling ook verschillen, toch daarin overeen- 

 komen, dat de vruchten min of meer afgeplat zijn en dat 

 de schil gemakkelijk van het vruchtvleesch loslaat, ook 

 is de bladsteel in het geheel niet of zeer weinig gevleugeld. 



Er zijn zeker nog meer inheemsche namen, die ik niet 

 ken, van vruchten, die onder dezelfde groep gebracht kun- 

 nen worden, ook hebben dezelfde vruchten op verschillende 

 plaatsen soms verschillende namen. Zoo is djeroek Garoet 

 niet anders dan een mooie dj. keproh; groote djeroek pasè 

 noemt men ook wel dj. keproh, ofschoon de schil van 

 laatstgenoemde fijner en dunner is als die der eerste. 



De type der tweede groep is de djeroek manis, waar- 

 van ook meerdere variëteiten gekweekt worden, die zich 

 van de eerste groep onderscheidt, door de ronde niet afge- 

 platte vorm der vrucht, en doordat het vruchtvleesch en 

 de schil vaster aan elkaar zitten, waardoor zij zich niet 

 zoo gemakkelijk laat schillen als de vruchten van de groep 

 der mandarijntjes. 



Een der meest gekweekte djeroeks in de benedenlanden 

 van West-Java is de genoemde djeroek pasè of masè. De 

 plant groeit hier welig en brengt spoedig een groot aantal 

 vruchten voort, het is hier wel de vruchtbaarste. Gewoon- 

 lijk groeit hij hier niet in boom- eerder in heestervorm. 

 Ik bedoel hiermede, dat hij niet éénstammig opgroeit en 

 zich eerst op zekere hoogte boven den grond vertakt; de 

 takken ontstaan gewoonlijk al dicht bij den grond, terwijl 



