— 587 — 



op vruchtbaren grond te gering is en gerust op 51/2 ^^ 6 M. 

 genomen kan worden. Djeroek keproh en dj. manis kan 

 op denzelfden afstand geplant worden, op minder vrucht- 

 baren grond en bij weinig intensieve teelt, is de door Hadji 

 MoHAUAD opgegeven afstand voldoende. 



Het maken van plantkuilen is altijd aan te raden, de 

 juiste maat hiervoor is moeielijk te geven, een plantkuil 

 van 3 vt. diameter en 2 a 2^ vt. diep, is in de meeste 

 gevallen voldoende. In lichte zandige gronden kunnen de 

 afmetingen geringer zijn. De plantkuil moet gevuld worden 

 met de aarde, die er uitgekomen is, vermengd met mest. 

 In zware gronden is paarde- en in lichte gronden koeien- of 

 buffelmest aan te bevelen, wat humus — half vergaan blad 

 — is nuttig om den groei der jonge planten te bevorderen. 



Men verzuime niet, bij het vullen van den plantkuil, 

 deze wat hooger te maken dan het omringende terrein, 

 de losse aarde zakt later nog wat na, en indien er niet 

 voor gezorgd wordt komt de plant in een kuil te staan, 

 hetgeen om vele redenen niet wenschelijk is. 



Ten einde deze stelling door cijfers te bewijzen, werd 

 in den proeftuin te Geisenheim de volgende proef genomen. 

 In het najaar van 1895 werden 35 appelboomen geplant op 

 5 verschillende diepten: 



De Ie vijf op 0.05 M. diepte. 



Gedurende het eerste jaar was de groei bij allen normaal, 

 in het tweede jaar begon de groei der dieper geplante al 

 minder krachtig te worden. In 1903, dus na vijf jaar was 

 de stamomtfek, op 0.80 M. boven den grond gemeten, 

 minder naarmate de boomen dieper geplant waren, zooals 

 blijkt uit de volgende tabel: 



