— 598 — 



dat er van buiten geen kiemen konden binnentreden. Het 

 is te begrijpen, dat de proef en de conclusies van dezen 

 onderzoeker veel opzien baarden en men op allerhande 

 wijze trachtte een fout hetzij in 't experiment, hetzij in 

 de deductieve conclusies te vinden. Het was wederom 

 een geestelijke Spallanzani, die eenige jaren later de- 

 ontdekking deed, dat er geen leven optrad in de proef- 

 flesch van Needhaü, als de lucht die kon toetreden, te- 

 voren sterk verhit was geworden. De aanhangers van 

 Needham noemden dit echter geen bewijs, daar zij meen- 

 den, dat door de sterke verhitting waaraan de lucht door 

 Spallanzani werd blootgesteld, deze ongeschikt werd voor 

 de instandhouding van het leven der kiemen, die zich 

 anders spontaan in de flesch zouden ontwikkelen. 



Spallanzani beweerde wel, dat dit niet waar was, maar 

 het duurde nog wel een halve eeuw voor het bewijs van 

 het onjuiste in evengemelde redeneering werd geleverd^. 



In 1836 publiceerde T. Schülze eenige proeven, waar- 

 door hij bewees, dat de gewone dampkringslucht in normale 

 omstandigheden levende kiemen bevat, die in staat zijn 

 rottings- of gistingsverschijnselen te weeg te brengen. Zijn 

 proef om dit te demonstreeren richtte hij als volgt in: 



Hij vulde een glazen kolf tot op de helft met gedestilleerd 

 water, waarin eenige dierlijke en plantaardige stoffen waren 

 gebracht, de kolf werd luchtdicht door een kurk afgesloten, 

 waarin twee knievormig omgebogen buizen staken. De 

 kolf werd hierop in een zandbad verhit, totdat het water 

 flink kookte en zoodoende alles verhit was tot 100°C. Ter- 

 wijl nu nog de stoom uit de gebogen buizen kwam, werd 

 hieraan een apparaat bevestigd, zooals de chemici gebruiken 

 om bij organische analyse het koolzuurgas te absorbeeren. 

 Het eenê apparaatje was met geconcentreerd zwavelzuur, 

 het andere met kaliloog gevuld. Nu liet men het gansche 

 toestel afkoelen, daarop werd gedurende twee maanden 

 dagelijks lucht door de kolf heen gezogen, welke men voor 

 het binnentreden door het zwavelzuur liet strijken. Zooals- 



