— 626 — 



eerst in de zon te drogen, daar ze anders niet fijn was te 

 krijgen en daarna onderzocht; de vier andere sectoren 

 werden in een kist gedaan en bewaard, terwijl ook van het 

 gedroogde monster een gedeelte hewaard werd. 

 De samenstelling was: 



15 October 26 December 



gedroogd oorspronkelijke gedroogd in stukken 



monster stof monster bewaarde koek 



pCt. pCt. pCt. pCt. 



stikstof 4.8 = 99.0 gr. 4.25= 99.0 gr. 4.80 = 100.4 gr. 4.84 = 110.3 gr. 

 vet 18.2 =357.8 „ 16.18 = 357.8 „ 18.14=379.6 „ 10. =228.0 „ 

 ascb 7.1 =146.6 „ 6.29=146.6 „ 7.26 = 151.9 „ 6.96 = 158.7 „ 

 vocht 8.57 = 176.8 „ 19.0 =442.7 „ 9 87 = 206.5 „ 12.36 = 281.8 „ 



Het gedroogde monster was 1A% in gewicht toegeno- 

 men, de in stukken bewaarde koek 2.15 % in gewicht 

 verminderd. In het eerste geval zien we dan ook de hoe- 

 veelheden stikstof, asch en vet nagenoeg onveranderd en 

 alleen het water 1.3 % toegenomen, wat door het invallen 

 van den Westmoesson wel verklaarbaar is. Bij de in stukken 

 bewaarde koek zien we een geheel andere ontleding; de 

 kleine verschillen in stikstof en aschgehalte kunnen we 

 op rekening stellen van de minder homogene koek zelf; 

 dit is echter niet het geval met de groote verliezen aan vet 

 en vocht, die veel grooter zijn dan de geheele gewichts- 

 vermindering. Terwijl deze laatste 50 gr. bedraagt, ont- 

 breken 148 gr. vet en 161 gr. vocht, dus samen zes maal 

 zooveel. Door ontleding van het vet zijn derhalve onder 

 opname van water ook hier weer andere stoffen gevormd. 



Uit bovenstaande cijfers blijkt dus, dat bij vochtige fijn- 

 gemalen boengkil, een zeer sterke ontleding plaats vindt, 

 vooral ten koste van het vet; dit verlies is aanmerkelijk 

 minder, wanneer de koeken niet fijn gemalen worden. Is 

 de koek tamelijk droog dan wordt ook het vetverlies veel 

 minder, terwijl vooraf gedroogde en gemalen koeken hun 

 vetgehalte in twee maanden niet veranderen. In geen dezer 



