— 627 — 



gevallen vond eene eenigszins belangtijke vermindering der 

 hoeveelheid stikstof plaats". 



Om den invloed van het watergehalte der koek op de 

 ontleding na te gaan, voegde Kobus bij de gedroogde koek 

 verschillende hoeveelheden water en onderzocht de mon- 

 sters dan na 2 maanden. 



De uitkomsten bewezen, dat eerst bij toevoeging van 

 12 % water een noemenswaardige hoeveelheid (11 % van 

 het geheele stikstofgehalte) stikstof verloven gaat. Toe- 

 voeging van water tot een totaal-gehalte van + 14%, gaf 

 na 2 maanden bewaren pas een verlies aan stikstof van 

 3,5 % van het totaal. 



De watertoevoeging had vooral een sterke ontleding van 

 het vet tengevolge. 



Ten tijde dat men van de voeding der planten nog wei- 

 nig wist, (het gebruik van boengkil als meststof was 

 toen reeds in zwang) meende men de goede uitwerking 

 er van aan het vet te moeten toeschrijven. Doch sedert 

 weet men beter. Het vet schaadt juist, daar het de snelle 

 ontleding van de stikstof houdende lichamen tot ammoniak 

 en salpeterzuur tegengaat. In Europa geeft men uit dien 

 hoofde de voorkeur aan koeken met een zoo laag mogelijk 

 vetgehalte. Voor de tropen, waar de ontledingen van 

 organische stoffen zoo veel sneller en nagenoeg gedurende 

 het geheele jaar verloopen, behoeft men, vooral waar het 

 eene bemesting van meerjarige gewassen betreft, niet 

 angstallig op het vetgehalte te letten. 



Uit de door Kobus medegedeelde cijfers blijkt, hoe spoe- 

 dig het vet wordt ontleed, indien de koeken niet in drogen 

 toestand verkeeren, wat in den grond wel zelden het geval 

 zal zijn. Met heeft dan ook opgemerkt, dat de uitwerking 

 van de boengkil eerst tot haar recht komt, wanneer spoedig 

 na de bemesting regens den grond voldoende vochtig houden. 



Bij het gebruik van boengkil voor éénjarige gewassen, 

 ■die door zaden worden vermenigvuldigd, wordt eenige 

 voorzichtigheid aanbevolen. Men moet vermijden dat de 



