— 653 — 



schijnlijk, dat deze kristallen aldaar juist een hinderpaal 

 zijn, voor het doorgaan van de lichtstralen. 



Zij werken aldaar bij wijze van spiegel en kaatsen het 

 licht, dat van de bovenzijde dwars door het blad is heen- 

 gedrongen, wederom terug naar het inwendige, en vergun- 

 nen op deze wijze het blad een zoo nuttig mogelijk gebruik 

 te maken van de zonnestralen, welke het op de bovenvlakte 

 troffen. 



Deze verklaring van het verschil in kristalrijkdom der 

 opperhuid van boven- en onderzijde van het blad, mag 

 zeker eenigen steun vinden in het feit, dat de peperplant 

 geen schaduw-plant is, maar juist zooveel mogelijk streeft, 

 om haar blad aan de volle inwerking van de zonnestralen 

 bloot te stellen. 



Dit streven der peperplant, om als 't ware zooveel mo- 

 gelijk van de zon te genieten, zoude in zeker opzicht haar 

 tot voordeel kunnen strekken, waar het de levensfuncties 

 van haar groene bladertooi verhoogt. Een gevaar dreigt 

 hierbij echter, want de zonnestralen brengen tevens warmte 

 met zich. Deze verhooging der temperatuur in het blad, 

 zoude schadelijk kunnen zijn en een uitdroging der weefsels 

 tengevolge kunnen hebben. Op zich zelve zoude dit reeds 

 voldoende zijn, om al het voordeel dat het blad kan trekken 

 uit de meerdere hoeveelheid zonlicht, ongedaan te maken. 

 Reeds vroeger werd er op gewezen, dat naast het zonlicht, 

 ook water een der noodzakelijke factoren vormde voor 

 een intensieve assimilatie. 



Het zal ons dus verwonderen, bij een plant waarvan het 

 blad een maximale hoeveelheid zonlicht tot zich tracht te 

 voeren, tevens eenige eigenaardigheden in den bouw aan 

 te treffen, welke zulk een blad voor uitdroging behoeden. 

 In zekeren zin werken hier reeds de genoemde hydathoden 

 toe mede, daar zij in vochtige lucht ook water uit de 

 omgevende dampkringslucht kunnen opnemen, en in vloei- 

 baren vorm naar het inwendige van het blad kunnen voe- 

 ren. Zoo zal men zien, dat een bebladerde tak van een 



