— 657 — 



de bladen of zij-takken staan ingeplant, vindt men een 

 krans van worteltjes, welke nauwelijks zichtbaar, aan 

 de zijde van den stengel van den steunboom afgekeerd, 

 zich tusschen deze laatste en de peperplant meer in de 

 lengte ontwikkelen. 



Deze worteltjes zijn echte hechtwortels, in zooverre 

 zij de peperstengels vasthechten aan den stut. In ver- 

 band met deze gewichtige functie vertoonen zij enkele eigen- 

 aardigheden, welke hier nader mogen beschreven worden. 



Op anatomisch gebied is in de eerste plaats merkwaar- 

 dig, de groote rijkdom aan vezels dezer hechtwortels en 

 de betrekkelijk geringe verbreiding van weefsels uit dun- 

 wandige elementen opgebouwd. Deze vezelrijkdom ver- 

 leent natuurlijkerwijze een stevige bouw aan de hecht- 

 wortels, en zijn zij daardoor in staat een aanzienlijk ge- 

 wicht te torschen. De hechtwortels op zich zelve bezitten 

 dus voldoende stevigheid, om echter geheel aan hunne 

 rol te kunnen voldoen, moeten zij tevens vast aan de 

 peperplant en aan den stut bevestigd zijn. Aan dit 

 eerste vereischte wordt op de gewone wijze voldaan, door 

 het onderling verband der elementen, waaruit de wortel 

 is opgebouwd, met dien van den stengel. De band tusschen 

 stut en wortel wordt echter op eigenaardige wijze gelegd 

 en waren het vooral de ovengenoemde onderzoekingen, 

 welke omtrent de wijze dezer bevestiging der hechtwortels 

 meerder licht hebben verspreid. 



Gewoonlijk groeit een wortel recht naar beneden of 

 maakt met de richting der zwaartekracht een betrekkelijk 

 geringen scherpen hoek. Verder bezitten de wortels de 

 algemeene eigenschap, dat zij als 't ware het zonlicht 

 schuwen. Deze beide eigenschappen doen de wortels bij 

 voorkeur in den grond dringen, waar zij het best aan 

 hunne bestemming kunnen voldoen, van bevestiging, en 

 tevens tot toevoer van voedende bestanddeelen aan 

 de plant. Eerstgenoemde eigenschap zoude echter de 

 hechtwortels tot weinig nut strekken, daar zij hierdoor, 



