— 6(31 — 



deel van het benoodigde voedsel aan de wortels onttrekken, 

 terwijl zij daarvoor in ruil op hun beurt voedende bestand- 

 deelen aan de schimmelplant afstaan. 



Deze schimmel-vegetatie, in nauwen samenhang met de 

 voorwaarden der hoogere plant, heeft men, „mycorrhiza" 

 genoemd, op het voetspoor van Frank, die deze 't eerst 

 beschreef. 



CoRDEMOY nu, vond bij de peperplant, dat zich tusschen 

 de wortelharen en den onderstam, talrijke schimmeldraden 

 bevonden. Deze verspreidden zich eenerzijds in de wortel- 

 haren en verder in de weefsels der hechtwortels, vertakten 

 zich anderzijds in de bast-weefsels van den steunboom. 

 Zoowel bij Albizzia, als bij dadap, vond hij deze ver- 

 binding van schimmeldraden en meent op grond hiervan, 

 tot de hypothese gerechtigd te zijn, dat deze schimmel- 

 draden als 't ware de bemiddelaars zijn, waardoor voed- 

 selstoffen uit den steunboom aan de hechtwortels worden 

 toegevoerd. 



Bij de peperplant zouden dus deze wortels niet alleen 

 de rol van hechtwortels vervullen, maar tevens tot de 

 voedselopname bijdragen. 



Zooeven gebruikten wij het woord „hypothese" bij de 

 verklaring dezer dubbele functie der hechtwortels, en 

 zLÜks met opzet, daar het directe bewijs nog niet geleverd 

 is, dat de peperplant voedsel onttrekt aan haar steunboom. 

 Wel wordt door Cordemoy als bewijs voor zijne veronder- 

 stelling aangevoerd, dat het bekend is, dat de peperplant 

 tegen doode stutten opgeleid, zich slecht ontwikkelt. In 

 sommige streken, zooals o. a. in Noord-Sumatra en ter 

 "Westkust Vcin Borneo is echter het gebruik van doode 

 stutten, meest van ijzerhout, zeer algemeen en werd nim- 

 mer bericht, dat zulivs aan de opbrengst tot schade strekte. 



Hoewel dus aan dit bewijs veel van zijn kracht ontzegd 

 moet worden, zoo komt het mij toch voor, dat in de hy- 

 pothese van Cordemoy veel waarschijnlijks schuilt, en zoek 

 ik liever het bewijs hiervoor in de gansche levenswijs en 



Teysm. XV. 43 



