— 676 — 



IS'a eenigen tijd koken scheidt zich de olie meer en meer 

 van het water, hetwelk zich dan onder in de pan gaat 

 verzamelen. Met behulp van de opening geeft men het 

 water van tijd tot tijd gelegenheid om weg te vloeien. 

 Na ongeveer 34 uur koken is het grootste deel van het 

 water uit de zich afscheidende olie verwijderd. 



De laatste sporen water verdampen tijdens de olie afkoelt. 

 De olie is echter nog niet zuiver; zij moet nog be- 

 vrijd worden van de fijnste deelen vruchtvleesch, welke 

 bij het persen in de bamboe mand door dezelver openingen 

 zijn gegaan. Om de olie helder te krijgen, wordt zij na 

 het koken door een filterdoek geschonken. Hierbij gaat 

 de inlander als volgt te werk. 



Over een vierkanten, houten bak, waaraan zijdelings 

 beneden een tuit is aangebracht, spant hij een stuk van 

 een goenizak en plaatst vervolgens onder de tuit een aar- 

 den pot. De olie wordt nu op het doek in den houten 

 bak geschonken. 



Loopt de olie niet meer, dan wordt de doek samenge- 

 vouwen, onder een houten plank gelegd en ten slotte met 

 behulp van een hefboom geperst. Wat in het filterdoek 

 achterblijft {ampas^ sankn of tai minjak ketek) wordt door 

 den inlander geconsumeerd. 



De samenstelling van de ampas santen is als volgt: 



water 15.2 % 



asch 2.1 „ 



totaal eiwit 48.2 „ 



zetmeelachtige stoffen 12.2 „ 



ruwvet 15.9 „ 



ruwvezel 6.4 „ 



Uit 300 klappers, ter waarde van ± f ^•— verkrijgt 

 men op deze wijze 2 petrolemblikken olie (4: 37,5 liter) 

 die een waarde hebben van ongeveer f 11.—. 



Drie personen kunnen per dag 300 klappers verwerken 

 tot minjak klentik^ waarbij zij zich bedienen van één pers 

 en één kookpan. 



