— 677 — 



Het meeste werk vereischt het raspen van het vrucht- 

 vleesch. 



b). Minjak tobat. Vermeld moet hier worden, dat de olie- 

 winning slechts door bepaalde lieden als een bedrijf wordt 

 uitgeoefend. En deze oliebereiders specialiseeren zich weer. 

 Zoo zijn er lieden, die uitsluitend minjak kïentik maken. 

 Zij verkoopen het persresidu de z. g. gabar of ampas aan 

 anderen. Deze bereiden nu daaruit de minjak tobat en 

 gaan daarbij als volgt te werk : 



De gabar, afval van de klentik-oliebereiding, wordt 

 in groote bamboemanden gedurende 4 — 5 maanden in de 

 open lucht geplaatst. Gedurende dezen tijd geraakt de 

 massa in gisting. Om het gistingsproces te bevorderen, 

 kneedt men de gabar in de manden van tijd tot tijd met 

 de voeten wat samen. 



Na 4 — 5 maanden is de inhoud der manden eene 

 breiachtige massa geworden. Deze wordt nu in de zon 

 gedroogd, wat gewoonlijk na 8 dagen is geschied. De droge, 

 grove stukken worden alvorens ze te persen, eerst fijn 

 gestampt. 



De samenstelling van de 4—5 maanden gegiste, droge 

 gabar is als volgt: 



water 19,3 % 



asch 5.2 „ 



totaal eiwit 6,1 „ 



zetmeelachtige stoffen 16,8 „ 



ruwvet 40,6 „ 



ruwvezel 12. — „ 



Het persen geschiedt met de gewone inlandsche pers. 

 Als persdoek gebruikt men een uit rotan gevlochten zak. 

 Is de zak gevuld, dan wordt hieroverheen een soortgelijke 

 zak gestulpt. De zakken passen in elkaar als de twee 

 deelen van een inlandschen, uit de één of andere vezel- 

 stof gevlochten, sigarenkoker. 

 De uitgeperste olie wordt in een aarden pot opgevangen. 

 Het persresidu, boengkil, dient voor brandstof. 



Teysm. XV. ^ 44 



