— 686 — 



oorsprong in een diep verleden te zoeken is. En, aange- 

 zien elk bestaan, elk leven, zijn grenzen heeft en het deze 

 naderend de gebreken van den ouderdom toonen kan, soms 

 zelfs bij verrassing toont, is 't begrijpelijk, dat men zich 

 aan teleurstelling bloot stelt. 



Is men het heden over het algemeen vrijwel eens, dat we 

 met de vruchtenteelt op den kwaden weg kwamen, niet- 

 temin hoort men nog stemmen, die het zoo erg niet ach- 

 ten, het zelfs ontkennen, en van verzwakking en ontaar- 

 ding door den onderdom niet willen weten. Dan worden 

 er voorbeelden van krachtige boomen aangehaald, die nog 

 mooie vruchten voortbrengen, zij denken er niet aan, dat 

 die dan onder bijzonder gunstige omstandigheden verkeeren 

 en tot de uitzonderingen behooren. 



De heer Wilbrink zegt in zijn „Zaailing-appèls". „Het 

 is zeer noodzakelijk te zaaien om nieuwe gezonde boomen 

 en vruchten te krijgen, omdat vele onzer vruchtsoorten 

 èn ontaard zijn, èn ten ondergang neigen. 



Als voorstanders van de ouderdoms-theorie, heeft Wil- 

 BEiNK o. m. aangehaald de schrijvers L. de BouTEviLLEte 

 Rouaan, Marshall, Knicht, Bucknal, J. E. Smith, van 

 MoNS, Puvis, Sageret, Porteau, Dearborn, Hümphry, Davy,. 

 Intosch, en Downing. 



Van al deze vakkundigen haalt hij enkele verklaringen 

 aan, die klemmen. Het voorname verschil, dat er in dit 

 opzicht tusschen de twee wijzen van vermenigvuldiging 

 is, kan men zich op de navolgende wijze voorstellen. Bij 

 alle soorten, die door deeling worden voortgeplant, zooals 

 b. V. door afleggen, stekken, oculeeren en andere, blijft het 

 individu als 't ware voortleven. De afstammelingen zijn 

 in alle deelen, zoowel wat bladeren, bloem als vrucht be- 

 treft, gelijk aan den moederboom; er wordt geen nieuw 

 leven geboren, maar de griffel of afgelegde loot, verlengt 

 het leven van den boom waarvan hij afkomstig is, en 

 neemt zoowel diens gebreken als deugden over. Is deze 

 jeugdig en krachtig, dan zal de stek mede een jeugdigen 



