— 726 — 



Bij de dialipetale- planten vindt men dus 72 soorten 

 waar cauliflorie voorkomt, bij de monochlamydeae 31 soor- 

 ten en bij de gamopetalen slechts 23 soorten. 



Tellen wij de gevallen van cauliflorie bij één, welke bij 

 plantenfamilies met onderstandig vruchtbeginsel voorko- 

 men, dan komen wij tot het aantal van 25 soorten, bij 

 planten met bovenstandig vruchtbeginsel vindt men daar- 

 tegen, dat 101 soorten het verschijnsel van cauHflorie ver- 

 toonen. 



Hieruit blijkt dus, dat de cauliflorie niet regelmatig ver- 

 deeld bij verschillende vertegenwoordigers van het plan- 

 tenrijk voorkomt, maar bij de eene groep van planten in 

 veel sterker mate optreedt, dan bij eene andere. 



Wel kunnen wij echter een regelmaat in het optreden 

 der cauliflorie vinden, wanneer wij de families nagaan, 

 waar zij het meest wordt aangetroffen en die volgens 

 Celakowsky's meening, evenals die van Haeckel en andere 

 onderzoekers, behooren tot de laagste type van de Dicotyle- 

 donen'of twee-zaadlobbige planten. 



Tegelijk met de gelijkmatige ontwikkeling en verdere 

 volmaking van het plantentype, is dus steeds meer en 

 meer een terugtreden der caulifloïie samengegaan. 



De planten waarbij wij thans nog de cauliflorie aantref- 

 fen, zouden volgens deze hypothese de' vertegenwoor- 

 digsters zijn van plantenfamilies, wier organisatie niet zoo 

 ver is voortgeschreden als die der planten, welke wij op de 

 gewone wijze zien bloeien-. 



BuscALiONi zelve erkent, dat aan de bewijskracht dezer 

 hypothese nog veel ontbreekt, daar juist o. a. de mono- 

 chlamydeae families, waar de cauHflorie betrekkelijk zelden 

 bij gevonden wordt, ook weinig vertegenwoordigers vinden 

 in de tropen en hoofdzakelijk in koudere luchtstreken 

 voorkomen, waar gelijk wij zagen het verschijnsel der 

 cauliflorie onbekend is- 



De verspreiding van de caulifloreplanten is hoofdza- 

 kelijk beperkt tot de tropen en wel meer speciaal tot 



