— 737 — 



is waar , bij het enten is gewoonlijk weinig of geen verandering in de 

 structuur waar te nemen, do onderstam blijft zich zelf gelijk en 

 de ent gaat ook zijn eigen gang. De uitzonderingen op dezen re- 

 gel waren zoo zeldzaam, dat het langzamerhand als een dogma 

 aangenomen was, dat ent en onderstam geen of ten minste bijzon- 

 der weinig invloed op elkaar uitoefenden. De bovengenoemde uit- 

 zonderingen nemen echter in aantal toe, en wij moeten eerlijk 

 erkennen, dat er meer veranderingen door het enten ontstaan, als 

 die wij gewoonlijk opmerken. 



Het is een der talrijke vraagstukken in den tuinbouw, die slechts 

 opgelost kunnen worden door langdurige proefnemingen en nauw- 

 keurige waarnemingen. De gelukkigste proefnemer op dit nog 

 nieuwe onderzoekingsveld is Prof. Daniel, van Rennes, op wiens 

 prachtige resultaten Avij nu en dan in Teysmannia reeds gewezen 

 hebben. 



Door de verschillende wijze van snoeien, insnijden en nijpen der 

 planten wordt het evenwicht, dat ontstaat tusschen het absorbeeren 

 der wortels en het bereiden van plantenvoedsel door de bladeren,, 

 verstoord. Veelal is het gevolg daarvan het ontstaan van een aan- 

 tal scheuten— wild groeiende takken—, die een bijzonder krachtigen 

 groei en soms andere vormen hebben. Zulk een geval is onlangs 

 door Prof. Daniel onderzocht; een pereboom werd geducht ingesne- 

 den, daarna ontstonden er op verschillende plaatsen van den stam 

 krachtig groeiende uitloopers. Het merkwaardige ervan was, dat 

 de nieuwe scheuten of takken, als het ware tot drie verschillende 

 planten behoorden. Aan den onderstam waren de takken van de 

 kweepeer en aan de ent van de gewone peer. Tot zooverre is alles 

 in orde, de onderstam was een kweepeer en de ent een gewone peer, 

 maar op de plek (bourrelet) waar beiden aan elkaar gegroeid wa- 

 ren, ontstonden takken van een gemengd karakter, die deels op 

 de kweepeer, deels op de gewone peer geleken. Een mikroskopisch 

 onderzoek der bladeren gaf hetzelfde resultaat, ook had eene ver- 

 menging van struktuur plaats. 



De klassieke voorbeelden van ent-hybriden zijn de Mispel van 

 BiiONVAUx en de Cytisus Lahurnum of Lahurnwii vulgare, vooral 

 het laatste geval is merkwaardig, wij willen het daarom hier nog 

 even herhalen. De Fransche kweeker Adam, entte een takje van 

 Cijtisus purpiirascens op Laburnum (gouden regen), het resultaat 

 was, dat na eenigen tijd op denzelfden boom takken ontstonden, waar- 



