— 751 — 



INVLOED YAN DE WARMTE OP DE GROOTTE EN 

 DEN DUUR DER BLOEMEN. 



De groote hitte, waarvan in Europa in den zomer van het sifge- 

 loopen jaar zoowel mensch als dier en plant te lijden heeft gebarf^ 

 deed ook op de bloemen haar invloed gelden. Zoo groeiden en 

 bloeiden sommige plantensoorten als: Dahlia's, Canna's, Gazania's, 

 Petunia's, Helianthus (zonnebloemen) en andere compositen beter 

 dan ooit; terwijl men van anderen de bloomen kleiner, onaanzien- 

 lijker zag worden, ook verwelkten ze spoediger. Tot de soorten, 

 welker bloemen er het meeste van te lijden hadden, worden genoemd: 

 Anjelieren, Asters, Gladiolus, Rozen, Goudsbloemen, Begonia's, 

 Verbena's, Zinnia's, Phlox enz. 



Men zocht en vond een middel om het euvel tegen te gaan, 

 door namelijk op het midden van den dag als de hitte het grootst 

 is, de planten een weinig tegen de felle zonnestralen te beschermen. 

 Men spande er dun katoen op latten gespijkerd overheen, de resul- 

 taten waren zeer voldoende, de bloemen ontwikkelden zich normaal 

 en zij verwelkten niet zoo snel. Verder bedekte men den grond 

 met half vergaan blad, stroo of iets dergelijks, om al te groote 

 verdamping tegen te gaan, en bespoot, zoodra de zon weg was, de 

 bloemknoppen met een fijne spuit. 



(Revue Horticole, Xo. IG, 1904). w. 



Ofschoon hier de groote hitte ook geen gunstigen invloed op de 

 ontwikkeling der bloemen van bovengenoemde planten uitoefent, 

 is zulks hier bij ons de voornaamste hinderpaal voor den milden bloei. 

 Veel meer hinderen ons de zware slagregens, men moet de fijnere 

 bloemen na zulk een bui zien, dikwijls liggen de planten tegen den 

 grond en zijn alle bloemen stuk geslagen, het is of het er op ge- 

 hageld heeft. Licht verplaatsbare dakjes, ter bescherming voor de 

 zware buien zijn hier meer noodig dan beschuttings-middelen 

 tegen de felle zou. De toepassing daarvan is echter niet zoo 

 eenvoudig als het wel schijnt, en omdat men zelf de zorg er voor 

 op zich moet nemen. Onze inlandsche tuinlieden vergeten soms 

 ze er op tijd op te leggen maar meer nog, om ze er na de buj 



