— 9 — 



door zich eenvoudig te laten vallen. Gelukt haar dit echter 

 niet, dan houdt zij hare pogingen nog eenigen tijd vol, 

 maar sterft ten slotte. Het is niet onmogelijk, dat de 

 knopvormige haartjes, die aan hun top eene vettige, kle- 

 verige vloeistof afscheiden (de blaren, maar vooral de lagere 

 deelen van den stengel voelen eenigszins vettig aan), het 

 lichaam der mieren met deze stof bestrijken en ten slotte 

 de ademlialingsopeningen van haar achterlijf verstopt doen 

 raken ; zooveel is echter zeker, dat de hoogere deelen der 

 plant voor deze miersoort ontoegankelijk zijn. Wij zullen 

 hier geheel in het midden laten, of dit aan de tabaksplant 

 op eenige wijze ten goede komt en alleen de aandacht 

 vestigen op het feit, dat andere insecten van deze haren 

 hoegenaamd geen last hebben. Op elke tabaksplant vindt 

 men hier Capsiden, kleine, slanke, langpootige wantsen, 

 die zich met groote vlugheid over de dichtst behaarde 

 gedeelten bewegen; niet minder algemeen is een groene 

 liladluis en waar deze optreedt, wordt zij in den regel 

 o\> den voet gevolgd door Chilomenes scxinaculnta^ Fabe., een 

 klein Lieveheersbeestje, dat zich, evenals zijne gestekelde 

 larven, met de luizen voedt. Ook de op tabak algemeen 

 voorkomende en daardoor dikwijls schadelijke rups van 

 Prodenia littoralis^ Boisd. beweegt zich ongestoord over alle 

 deelen der plant, maar al deze dieren zijn, elk op zijne 

 wijze, tegen de nadeelige werking der vette haren beschermd: 

 de Capsiden, omdat zij zich door de lange pooten erboven 

 verheffen, de luizen, omdat zij zich zoo goed als niet bewegen, 

 de Lieveheersbeestjes, omdat de haren langs het breede rug- 

 schild en de breede voorvleugels afglijden, hunne larven door 

 de stekels of wratachtige uitsteeksels van hun lichaam en de 

 rupsen eindelijk, omdat ze zelf eenigszins behaard zijn. 



Het is dan ook opvallend, dat bij tabak, die door groene 

 bladluis is aangetast, niet elke luis door een drom van 

 mieren is omgeven, zooals dat bij vele andere planten het 

 geval is, maar nog merkwaardiger is het feit, dat eene 

 langpootige, roode miersoort, die zich vrij gemakkelijk over 



