DE STIKSTOFYOEDING VAN ONZE 

 CULTUURPLANTEN. 



In de laatste jaargangen van dit tijdschrift heb ik in 

 een paar opstellen gewag gemaakt van de merkwaardige 

 samenleving, die er bestaat tussehen een bepaalde schim- 

 melsoort en de wortels van verschillende planten. 



Naar aanleiding van een onlangs verschenen mededee- 

 ling van Dr. Nobbe en Dr. Hiltxer, zij het mij vergund 

 nogmaals in het kort op dit onderwerp terug te komen, 

 vooral omdat het ten volle de aandacht verdient van 

 hen, die zich met de stikstof voeding der cultuurplanten 

 bezighouden. 



Mijn eerste opstel was getiteld: ,,Hoe voeden de plan- 

 ten zich met humus?" ^). Daarin deelde ik slechts mede 

 hetgeen men tot op dat oogenblik wist omtrent de beteeke- 

 nis dezer gevallen van sj^mbiose, hier „mycorhiza" genoemd, 

 en wel hoofdzakelijk naar aanleiding van de onderzoekin- 

 gen van Prof. Fraxk te Berlijn over dit onderwerp. De 

 proeven door Prof. Frank genomen hadden uitsluitend be- 

 trekking op die gevallen waarin de schimmel btritcn op de op- 

 pervlakte der jonge worteltjes leeft en deze dus in een 

 schimmellaag gehuld zijn; dat zijn dus de zoogenaamde 

 „ectotrophe mi/corhiza^s". Die proeven nu leidden hem 

 tot het besluit, dat de schimmel in de eerste plaats 

 leeft van de stoffen, die zij door ontleding van den 

 humus in den bodem bemachtigt, terwijl een deel dezer 

 stoffen op de eene of andere wijze ook in de voed- 

 sterplant overgaat, zoodat de schimmel indirect ook voor 

 die plant van nut is. 



1; Teysiuannia, 1S93, Dl. 17, blz. 131-165, met 1 Plaat. 



