— 32 — 



Met het verwijderen der overtollige vruchtjes, zij dus 

 hierop gelet, aJ zijn de kortstengeligen op dat oogenblik 

 mooier. 



De vruchten hebben min of meer een ei vorm, doch zijn, 

 waar de stengel zit en waar de bloem gezeten heeft, 

 eenigszins verdiept. De schil heeft een roestkleur, en krijgt 

 een licht oranjebruine tint, naarmate de vrucht rijper wordt. 



Zoodra ze deze kleur beginnen aan nemen, laat ik 

 de vruchten met indjoek omwikkelen, waardoor ze be- 

 ter en sappiger worden, en een mooier kleur beko- 

 men. Ook zijn ze dan tegen de vogels beschut, die er 

 gaarne op afkomen. Zoodra ze beginnen te geuren, kan 

 men ze afplukken en 2 a 3 dagen in de kast laten na- 

 rijpen. De geur is verrukkelijk. De vruchten zijn rauw 

 of gestoofd te nuttigen. Men moet ze echter niet mul 

 laten worden, want dan smaken ze minder goed. Rauw 

 hebben ze een aangenamen, zoetzuren smaak; gestoofd 

 zijn ze minstens zoo goed als de blikappelen uit Califor- 

 nië, ja veel frisscher van smaak. 



Bij het stoven is niets anders dan de noodige suiker 

 te voegen. De Heer Wigman, die ze ten mijnent heeft ge- 

 geten, kan 't een en ander bevestigen. 



Ik heb opgemerkt, dat deze appel het best groeit in rood- 

 achtigen, eenigszins kleiachtigen bodem. De grond dient van 

 tijd tot tijd te worden losgemaakt, terwijl men verder goed 

 doet de boomen, af en toe, goed verganen stalmest te geven. 



De boomen kan men in stam- of in struikvorm kwee- 

 ken. Ik vindt echter dat ze in stamvorm meer en beter 

 dragen. 



Ook mag men de boomen niet aan hun lot overlaten, 

 wat den groei betreft. Zoo noodig moet er het snoeimes 

 in. Men zorgt van 't begin af aan, dat binnenwaarts groeien- 

 de takken steeds verwijderd worden om een losse, 

 luchtige kroon te krijgen en te behouden. Ook komen 

 er vele z. g. waterloten te voorschijn, die men steeds vlak 

 en glad bij den oorsprong dient af te snijden, om den boom 



