— 42 — 



door overmaat van oxjlosbaro voedingsstoffen ontstaat en 

 een gedeelte ongebruikt wordt weggevoerd. 



In gesloten tuinen is dit gevaar zeker gering te achten. 



Alleen de diepgaande grassen moeten verwijderd wor- 

 den, maar de slechts eenige duim diepgroeiende onki'uiden 

 kunnen voor de theeplant geen kwaad, integendeel kun- 

 nen zij tegemoetkomen aan het gemis aan vruchtwisse- 

 ling. Aangeraden wordt daarom een speciaal uitgekozen 

 onkruid, bijv. een stikstofverzamelaar gedurende eenige 

 maanden tusschen de theeheesters te laten groeien om dit 

 daarna als groene bemesting onder te werken. 



Van 't grootste gewicht voor de theetuinen, zegt W., is 

 eene goede drainage; over 't algemeen wordt dit nog niet 

 genoeg ingezien. 



De methode in Assam veel toegepast is door open go- 

 ten, deze zijn echter meestal te ondiep. Een nadeel van 

 open goten is, dat zij bij droog weer uitdrogen en daar- 

 door vocht tot zich trekken waarin opgeloste voedings- 

 stoffen voor de plant, die bij den volgenden regen worden 

 weggespoeld, daar het regenwater hier niet door, maar 

 over den grond zijn weg naar beneden vindt. 



In behoorlijk onderhouden oude theetuinen behoeft hier 

 te lande weinig vrees daarvoor te bestaan. 



Veel beter acht Dr. Watt het droogleggen door onder- 

 aardsche buizen. Hier op Java zal deze methode wel 

 vooreerst tot de pia vota blijven behooren. De zware re- 

 gens van West-Java, waar dikwijls 70 m.m. regen en 

 meer per uur valt, zullen ontwijfeld veel moeielijkheden 

 opleveren. 



Draineerbuizen hebben echter verschillende belangrijke 

 voordeelen. Het water wordt genoodzaakt zijn weg door 

 den grond te nemen, waarbij nuttige bestanddeelen geab- 

 sorbeerd kunnen worden. Met het regenwater wordt te- 

 vens zuurstof in den bodem gebracht welke op verschil- 

 lende omzettingen gunstig werkt. 



De geheele bovengrond tot de buizen wordt poreus en 



