— 43 — 



de b.ouwkruin vergroot, de plant kan daardoor de aanwe- 

 zige voedingsstoffen beter bereiken. 



Een bezwaar tegen draineerbuizen zou volgens Bamber 

 zijn: het gemakkelijk verstopt raken door de wortels der 

 theeheesters en door de witte mieren. 



Wat deze laatsten betreft, deze gaan volgens "Watt 

 nooit zoo diep in den grond en van de wortels zal men 

 waal-schijnlijk geen last hebben, wanneer slechts de buizen 

 diep genoeg en niet te dicht bij de boomenrij worden gelegd. 



Opvallend is de betrekkelijk geringe lengte der wortels 

 bij hun overgroot aantal, wat ongetwijfeld te wijten is aan 

 het vele snoeien der plant; door den schrijver werden zij 

 nooit dieper aangetroffen dan 5 voet. 



Waar de planten 7 — 8 voet van elkaar staan (wat in 

 Assam dikwijls het geval schijnt te zijn) moeten de buizen 

 tusschen de rijen worden gelegd op afstanden van 5 a 6 

 rijen. Staan de planten 4 voet van elkaar, dan zou men 

 't beste eene rij uitroeien om daar de buizen te leggen, 

 de open ruimte daarboven zou dan gebruikt kunnen wor- 

 den voor de bovengenoemde stikstofverzamelaars. 



Ook voor hellingen vindt AV. de draineerbuizen zeer 

 geschikt, daar zij vooral hier kunnen medewerken om 

 afspoeling te voorkomen. 



Het ondergraven van snoeisel wordt in elk geval afgera- 

 den, daar ook bij diep ondergraven steeds gevaar bestaan 

 voor verbreiding van gevaarlijke ziekten van plant of wortels. 

 Beter wordt geacht steeds het snoeisel te verbranden en de 

 asch over den grond te strooien. Zeker zijn vele planters 

 het met deze bewering niet eens, daar men hier toch 

 algemeen het snoeisel in den grond werkt en daarvan de 

 gunstige resultaten ondervindt. 



Het snoeien der theeplant geschiedt om veel blad te" 

 krijgen; de te volgen methode staat lijnrecht tegenover 

 die, welke bij de meeste cultures moet worden toegepast, 

 nl. ter verki-ijging van veel bloem; bij het snoeien op 

 bladvorming toch moet men alles doen om het vormen 



