— 83 — 



door het overtollige vocht uitvloeit dat voorzichtig afgegoten 

 kan worden. Het is hierbij van groot belang de zaadkernen 

 niet met de vingers aan te raken, daar dit de dagé-gmtmg 

 in een zure gisting zoude veranderen en het preparaat 

 zoude doen mislukken. 



In een der recepten dezer bereiding, die ik verzameld 

 heb, komt eene waarschuwing voor, vooral op te passen, 

 dat kinderen uit snoepzucht zich niet van de pas gekookte 

 zaadkernen meester maken, daar die bij de gebruikers in 

 kleine hoeveelheden, duizeligheid, maag- en darmcatarrh 

 kunnen veroorzaken en in grootere hoeveelheid, den dood 

 door vergiftiging kunnen te weeg brengen. 



De dagé-jyitjoeng. die, in sommige tijden van het jaar, 

 bijna dagelijks te Bidtenzorg ter markt komt, soms in toe- 

 gevouwen waroe-bladeren verpakt, bestaat uit platte glib- 

 berige fragmenten van de zaadlobben, geelachtig wit van 

 kleur, soms gedeeltelijk bruin, vooral bij de plumula. 



De consistentie is week, de smaak zoetig vettig en de 

 reuk rinsig. 



Zij wordt als pèpèsan met zout en uien gebruikt of dient 

 soms voor ingrediënt van toebereide sfyor-schotels. 



Uit al het bovenvermelde blijkt, hoe zorgvuldig door 

 de inlanders gehandeld wordt om het giftige beginsel i. c. 

 het cyaanwaterstofzuur uit de pangmm-^QQlQn te verwij- 

 deren, hetzij door kooking alleen bij de bladeren, in de 

 MinaJtasa of ook door verrotting der zaden met opvol- 

 gende braadhitte op Saparoea^ dan wel door kooking en 

 opvolgend weeken in stroomend water der zaden als op 

 Java geschiedt. 



Alleen bij de potjoeng als bederfwerend middel voor visch 

 in Bantam^ waarbij de pangium-zaadfragmenten vóór het 

 gebruik der visch verwijderd worden, wordt uitsluitend 

 van het zich langzaam en gestadig ontwikkelend blauwzuur 

 gebruik gemaakt. 



"Wat de inlanders aantrekt om de Panghmi-7A\den tot 



