— 106 — 



CLEMATIS PANICULATA Thbu. 



In Europa raaakt rae» veoi werk van de cultuur van Clematia, 

 het zijn echter meer de grootbloemige soorten, die men daar 

 ziet. Zoo is b. v. Glematis Jacqmanni met groote blauwe bloemen 

 vrij algemeen. 



De proeven iiet de grootbloemige Glematis hebben voor zoover 

 ik weet in Indië nog geen succes gehad; in hoeverre het mogelijk 

 is ze in bet boog gebergte te kweeken en in bloei te brengen 

 zoude ik niet kunnen zeggen. 



Wij hebben hier echter een Japansche soort, Clematis paniculata, 

 die onder onze fraaiste miidbloeiende planten behoort. Hare 

 bloemen zijn ieder op zich zelve niet zoo groot als die der boven- 

 genoemde, daar staat tegenover dat zij buitengewoon mild bloeit, 

 dat hare bloemen in lange tuilen bij elkaar geplaatst en dat zij zeer 

 welriekend zijn. 



De lange bloemtuilen eigenen zich bijzonder voor losse bouquetten 

 en bloemwerken ; dames die er van houden bloemen op tafel te hebben, 

 vinden hier overvloed. 



Het liefst groeit zij in den vrijen grond in de volle zon, tegen 

 een er voor vervaardigd stellage of in boomeri, die weinig 

 schaduw geven. t^ 



In onderstaand tijdschrift kooien eenige mooie afbeeldingen voor 

 van veranda 's voor huizen in New- York en Boston, die geheel met 

 genoemde Clematis bedekt zijn. De plant schijnt voor veranda- 

 groei ook in gematigde luchtstreken zeer geschikt, zij blijft gedu- 

 rende de wintermaanden buiten, en schynt van de koude weinig 

 hinder te hebben. 



Clematis paniculata is afkomstig uit China en Japan, het is 

 een krachtige opschietende klimplant, met langgesteelde, vijftallig, 

 zelden drietallig, gevinde blaadjes; de laatste zijn eivormig, aan 

 den top spits en aan den voet afgerond, ongeveer 3 a 6 cM. lang. 

 De helder witte, zeer welriekende bloempjes zijn op 8 a 10 cM. 

 lange steeltjes geplaatst en hebben 2^/2 a 3 ^'^ cM. middellijn; de 

 vruchtjes zijn donkerbruin en voorzien van een 3 cM. lang, 

 zilverglanzend haarbundeltje op den top. 



De plant kan zoowel door zaad als door stek vermenigvuldigd 

 worden. 



(Deutsche Gartnerzeitung No. 42, 1898). w. 



